Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

χέρια


Αθώο μου…

ακόμα νομίζεις
πως τα χέρια που σ’ αγγίζουν τα βράδια
είναι εκείνου
Τα χέρια που σε χαϊδεύουν
που σε πασπατεύουν
που σε σφίγγουν δυνατά \ως τον πόνο \
που σε μπατσίζουν και σε γαργαλούν
                   [δεν γαργαλιέσαι είπες; καλά…]
που \γλιστρώντας στον ιδρώτα σου \
σε διασχίζουν απ’ άκρη σ’ άκρη
σε χουφτώνουν \ σε γραπώνουν\ σε γρατζουνάν
που σ’ αγαπούν ως το θάνατο
και σε μισούν ως τη ζωή
είναι εκείνου

Κουτό…
δε θα άφηνα ποτέ κάτι τέτοιο να συμβεί
Κόστισε κάτι παραπάνω
\\ ο διάβολος διαπραγματεύεται σκληρά \\
όμως πάνω στην τρέλα μου
\μα να σ’ αγγίζει άλλος;\
δε λογάριασα τίποτα
Τα χέρια αυτά είναι δικά μου
Πρόσεξε !  
                   όχι οι άκρες των δαχτύλων
                   ούτε μόνο η επιδερμίδα
                   ούτε ένα λεπτό στρώμα σκόνης που
                   επικάθεται πάνω τους
Κατάλαβέ το \ πάει καιρός
που δεν παριστάνω τον ποιητή
οπότε αυτά θα έφταναν\...

πια\ δε μου αρκούν \Όχι \
αυτά τα χέρια \\ από καρπό και κάτω \\
είναι δικά μου
~

Δεν υπάρχουν σχόλια: