Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

η παρέα στη σοφίτα


ο Όσκαρ ισιώνει τον λαιμοδέτη \
χαζεύοντας το είδωλό του στον καθρέφτη \
ο Γιούρι επιζωγραφίζει 2 Q \ με πενάκι \
στο πορτραίτο \
κι εγώ
\\ ο μόνος που μπορεί\ για πόσο ακόμα;\
να ρίχνει ζαριές στην κουβέρτα \\
σχηματίζω τρίγωνα\ υποθέτοντας ευθείες \

~

στο τραπέζι \ ένα μπουκάλι τσέρι \ μια βότκα
και μια καράφα ούζο \ διαθλούν το φως \
απ’ τα μάτια  του Ενός \ τα φλας του Άλλου\
κι απ’ τα σπίρτα που ανάβω \\το ένα τσιγάρο
μετά το άλλο \\ φτιάχνοντας κοκτέιλ
από νικοτίνη και θειάφι στον αέρα της σοφίτας
\\ ο Γιούρι δεν καπνίζει \δεν προλαβαίνει\
κι ο Όσκαρ έχει μονίμως ένα σβηστό πούρο
να αναδύεται από την τσέπη στο στήθος\\

~

μαζευόμαστε \ πού και πού
\\ χρόνος \κοινός \δεν υπάρχει\
μόνο τούτο το πατάρι\\
κι ο Πρώτος απαγγέλλει \ στίχους για εκείνη που δεν υπήρξε\
ο Δεύτερος ρετουσάρει τα αβρά \ κι εγώ την αγαπώ
ως να ‘ταν αιώνια \

~

Δεν υπάρχουν σχόλια: