Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

το μινόρε της Χ.Αυγής


πόσο μίσος ρε παιδί μου…
και ποιον να κατηγορήσεις πρώτα;

τους γονείς; \\που μια ανεπιθύμητη
εγκυμοσύνη τους κατέστησε ίσως\\
κι άθλιοι έγραψαν στ’ αρχίδια τους
τούς γόνους ;

τους δασκάλους \ γρανάζια στη
μηχανή μαζικής παραγωγής
υλικών οικοδομής ;

τη γκόμενα που δεν τους έκατσε;

τη φύση για την τσιγκουνιά της;

εμένα; \ που δεν τους έκανα παρέα
επειδή στην ψευδαίσθηση του βάθους μου
δεν καταδέχτηκα την κοινή μας ρηχότητα;

ποιον;

 ___________________________

υγ. δεν έχει άσμα σήμερα. κάτι γκλοπιές, κάτι σφυρίγματα δακρυγόνων, κάτι γρυλίσματα ανθρώπων και κάτι βουβά δάκρυα…αυτά.


23 σχόλια:

Summertime Blues είπε...

τί να πει κανείς;;;
εδώ και νοήμονες άνθρωποι μέσα στην απελπισία τους οδηγούνται στο αδιέξοδο.
τί μηχανισμός είναι αυτός που μας βάζει με το ζόρι να σκεφτόμαστε το μη χείρον βέλτιστον;;;
αχ βαχ.
θέλω να πάρω των ομματιών μου αλλά είμαι και μαζόχα. -που διαβάζοντας ένα βιβλίο του Μαζόχ από εφημερίδα εκεί λέει ότι είναι άκαιρος ο όρος μαζοχιστής έτσι όπως μάθαμε να τον αντιλαμβανόμαστε, και καλά θα κάνουμε ν ανοίξουμε και κανά βιβλίο και μετά να μιλάμε....
καλησπέρα Κωνσταντίνε.

Χρήστος Ζάχος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
theogrocer είπε...

Βαθύ, πολύ βαθύ κείμενο!
Μα η αυγή προβάλλει από το αυγό και αναδύεται...

M είπε...

Είναι οι όψεις της ζωής. Δυστυχώς ή ευτυχώς.

Ανώνυμος είπε...

Η σημερινή πραγματικότητα είναι πόλεμος. Και σε έναν πόλεμο τα πράγματα έιναι απλά και συγκεκριμένα.
Κάντε λοιπόν τα εξής:

1) ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ότι έχουμε πόλεμο
2) Διαλέξτε στρατόπεδο.
3) Αρχίστε να σκοτώνετε τους αντίπαλους αλιώς σύντομα θα σας σκωτώσουν αυτοί, και ψυχικά και σωματικά.

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Σάμμερ,
το αδιέξοδο είναι τόσο προφανές που το διαπιστώνουμε
ακόμα κι εμείς (εσύ, εγώ) οι απλοί άνθρωποι, πια. Δε χρειάζεται
να είναι κανείς ιδιοφυΐα (κατά Ραφαηλίδη) για να το διαπιστώσει.
Το ζήτημα είναι να βρεθεί το μεγαλοφυές εκείνο πνεύμα
που θα δείξει τον άλλο δρόμο , τη φυγή προς τα άνω ας πούμε…

Προσοχή, δε μιλάω για μεσσίες. Αυτοί ελπίζω να έχουν τελειώσει…

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Χρήστο,
δεν καταλαβαίνω γιατί έσβησες το σχόλιο σου…
Αυτό ωστόσο δεν με εμποδίζει να σου απαντήσω
ότι συμφωνώ 100% μαζί σου, και θα το προσυπέγραφα
με χέρια και με πόδια.

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

theogrocer,
σιγά τη βαθιά φιλοσοφία !
απλές σκέψεις και μια μελαγχολική διάθεση,
μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Αυτό είναι όλο…

Να ‘σαι καλά φίλε !

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Μ,
δεν έχεις άδικο.
Σκέφτομαι (μη γελάς, μπορώ καμιά φορά)
με αφορμή το σχόλιό σου ότι η ποικιλομορφία,
μπορεί να είναι ευχή και κατάρα (simultaneously,
που λένε και στο χωρίό μου, Metropolis Karditsis)

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Ανώνυμε θα είχα τόσα να συζητήσω
μαζί σου, αν ήξερα κάνα δυο πράγματα
για σένα...

μόνο μια σκέψη, σε σχέση με το 3)...:
έχεις υπόψιν σου ότι αν κάποιος είναι
τίμιος με τον εαυτό του η παρότρυνσή σου
μπορεί να τον οδηγήσει στην αυτοκτονία,
έτσι;

chrismos είπε...

Κωστή,
Τα αίτια που αναζητάς
-και που όλοι αναζητούμε· απλά εσύ τα διερευνάς
με το υπέροχο ποιητικό σου στυλ-
δεν είναι παρά μόνο οι καταλύτες
που απλά υποβοηθούν κι επιταχύνουν (κι έπειτα χύνουν)
την ήδη δρομολογημένη χημική αντίδραση.

Αυτή καθεαυτή την χημική αντίδραση
-της οποίας τα προϊόντα θα παραχθούν έτσι κι αλλιώς-
την περιγράφει άψογα ο Νίκος Μπογιόπουλος
κι εγώ τη μεταφέρω
(όσο κι αν διαφωνώ με το ...κώμα του):
«Η φασιστική - νεοναζιστική συμμορία των τραμπούκων του υποκόσμου που υποδύεται το πολιτικό κόμμα, είναι το δημιούργημα της σαπίλας, είναι η σαρξ εκ της σαρκός, ενός πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος που για την αυτοπροστασία των δομών του και για την αναπαραγωγή του, μετατρέπει την ίδια τη βρωμιά του σε κοπριά με την οποία καλλιεργεί στα κεφαλαιοκρατικά θερμοκήπια τους Φρανκενστάιν, τους εντεταλμένους να υπηρετούν τη σαπίλα που τους δημιούργησε»

Ως εκ τούτου προσυπογράφω
με μαχαίρια, μ' αίμα, χέρια
και με πόδια και μ' εμπόδια*
το εξαιρετικό σχόλιο του ανώνυμου.

(* Τώρα, όμως, που μοιάζει σα να "ξέρεις" κάνα δυο πράγματα γι αυτόν, άστον να ξεδιπλώσει τη συζήτηση. Εγώ -γαμώ τη φλυαρία μου και τυφλή Αρεία μου- δεν είμαι τόσο περιεκτικός και ουσιαστικός, καίουσι αστικώς...)

Συμφωνώ και με τις ΜΑΥΡΕΣ προβλέψεις όλης της παρέας
(κι ΑΣΠΡΟΣ υπογράφω) κι ας προσυπογράφω
το δυνατό ανώνυμο σχόλιο.

Καλούς αγώνες symbol ε, μυστες!

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Χρησμέ,
θα προσπαθήσω το αδύνατο: Να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου !
Σκέφτομαι αρχικά ότι καταλύτης είναι μια ουσία, η οποία είναι απαραίτητη για μια χημική αντίδραση αλλά έχει το χαρακτηριστικό να παραμένει αναλλοίωτη κατά την αντίδραση…
Υπό μίαν έννοια λοιπόν, αν δούμε ότι με την πάροδο των χρόνων, οι παράγοντες (τα αίτια)
στους οποίους αναφέρομαι, δεν αλλάζουν τότε ναι, μπορούμε να μιλάμε για καταλύτες. Οι οποίοι ωστόσο έχουν την ιδιαιτερότητα να γεννούν ή να διαμορφώνουν τα αντιδρώντα της χημικής εξίσωσης. Κι ενώ φυσικά οι παράγοντες αυτοί «γεννούσαν» ανέκαθεν αυτά τα αντιδρώντα, ωστόσο δεν υπήρχε , στην ελληνική κοινωνία τουλάχιστον, η χημική αντίδραση (είτε είναι δρομολογημένη είτε έχει ξεκινήσει κατ’ άλλους). Άρα, πρέπει να ψάξουμε να βρούμε ποιες συνθήκες (θερμοκρασίας και πίεσης) εκκίνησαν ή θα εκκινήσουν την αντίδραση.

Ο Μπογιόπουλος καλά τα λέει, βέβαια στο απόσπασμα που παραθέτεις αναφέρεται μόνο στο τι παράγει ΈΝΑ από τα αντιδρώντα: τους φασίστες και όσους τους ακολουθούν. Και βέβαια η σκοπιά του είναι Μαρξιστική και καλά κάνει. ΟΚ ! οι φασίστες είναι σαρξ κ της σαρκός του συγκεκριμένου συστήματος. Εκείνοι όμως που τους ακολουθούν; που τους ψηφίζουν; Η άποψη μου, γενικά μιλώντας, είναι ότι είναι εν δυνάμει φασίστες στον κοινωνικό στίβο επειδή είναι ήδη φασίστες στον οικογενειακό κι επαγγελματικό κύκλο τους. Και οι αιτίες που έχουν μετατραπεί από ροδαλά μωράκια (κατά τη γέννησή τους) σε φασιστοειδή κατά την ενηλικίωσή τους (περίπου) είναι (κατά την ταπεινή μου) αυτές που περιγράφω στο κειμενάκι μου. Νομίζω. Βέβαια, εδώ προκύπτουν πολλά ζητήματα. Ας πούμε περί προσωπικής ευθύνης και αυτοδιαθέσεως, ή περί των πολιτικών ταγών ( που απ’ το αδιάφορο φαινομενικά σφύριγμά τους προέκυψε η ταγωδία ! ). Αλλά αφενός τι προσωπική ευθύνη να ζητήσεις από ένα απαίδευτο ανθρωπόμορφο ον και αφετέρου ποιοι ταγοί; Οι ταγοί του συστήματος που παράγει το φασισμό; Και μεταξύ μας, και το ΚΚΕ σ’ αυτό το σύστημα παίζει ως άλλοθι (της ντεμέκ δημοκρατίας). Διότι ένα θα ήταν το γιατί το ΚΚΕ δεν προσελκύει τους εγραζόμενους που βιάζονται καθημερινά ενώ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι τους εκπροσωπεί…

συνεχίζω...

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Προσωπικά, επειδή ακριβώς δεν τον γνωρίζω θα ήμουν διστακτικός να προσυπογράψω το σχόλιο του Ανώνυμου… Συνηθίζω να μη διαβάζω με προκατάληψη (θετική ή αρνητική) και έτσι μπορώ να δω ότι το συγκεκριμένο σχόλιο θα μπορούσε να προτρέπει προς 2 τουλάχιστον διαφορετικές κατευθύνσεις, αντίθετες και συγκρουόμενες…Δες ας πούμε μια ανάγνωση:

1) ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ότι έχουμε πόλεμο (οι αλλοδαποί με τους έλληνες)
2) Διαλέξτε στρατόπεδο. (Έλληνας ή Βάρβαρος)
3) Αρχίστε να σκοτώνετε τους αντίπαλους αλλιώς σύντομα θα σας σκοτώσουν αυτοί, και ψυχικά και σωματικά. (σκοτώνετε όποιον αλλοδαπό βρεθεί στο δρόμο σας, πριν σας σκοτώσει ή αν είστε αλλοδαπός όποιον έλληνα).

Καταλαβαίνεις ότι κάτι τέτοιο δε θα μπορούσα να το συνυπογράψω, περιττεύει υποθέτω να εξηγήσω τους λόγους/

Μια άλλη ανάγνωση:
1) ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ότι έχουμε πόλεμο (οι κηφήνες του δημοσίου με τους εργατικούς ή άνεργους του ιδιωτικού τομέα)
2) Διαλέξτε στρατόπεδο. (απλά τικάρετε τη σωστή επιλογή)
3) Αρχίστε να σκοτώνετε τους αντίπαλους αλλιώς σύντομα θα σας σκοτώσουν αυτοί, και ψυχικά και σωματικά. (αρχίστε να σκοτώνεστε…)

ούτε αυτό θα μπορούσα να συνυπογράψω…

Μια τρίτη («ποιος το περίμενε πως θα ‘ταν Τρίτη», βάζω και λίγη μουσική για να το χαλαρώσω λίγο) ανάγνωση:
1) ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ότι έχουμε πόλεμο (εμείς εναντίον των δανειστών και των ντόπιων φερέφωνών των !)
2) Διαλέξτε στρατόπεδο. (οκ!)
3) Αρχίστε να σκοτώνετε τους αντίπαλους αλλιώς σύντομα θα σας σκοτώσουν αυτοί, και ψυχικά και σωματικά. (ποιους ; τους υπουργούς, τον πρωθυπουργό ; την τρόικα, τη Μέρκελ, όσους ψήφισαν ΠΑΣΟΚ ; τους Ολυμπιακούς - καλά με τοις δύο τελευταίες κατηγορίες δεν θα είχα ιδιαίτερες αναστολές …;-) - Ποιους όμως;
Και μέχρι πότε; μέχρι να «παραδοθούν»; , μέχρι «εμείς» (αλλά ποιοι είμαστε εμείς;) να γίνουμε περισσότεροι ; μέχρι να τους πείσουμε αν εκτός απ’ το να τους σκοτώνουμε τους κάνουμε και διαλέξεις; )

όπως καταλαβαίνεις, στο (όποιο) μυαλό μου, δεν μπορώ να βρω έναν τρόπο ανάγνωσης του σχολίου\ παρότρυνσης του Ανώνυμου που να μπορώ να τον συνυπογράψω…

ΩΣΤΟΣΟ, η κουβέντα μόλις άνοιξε νομίζω. Και θα ήμουν χαρούμενος αν τη συνεχίσουμε και φυσικά αν και ο Ανώνυμος (κρατώντας την Ανωνυμία του, είναι απολύτως σεβαστή) συμμετείχε μαζί μας…

meril είπε...

"έχουμε πόλεμο"
είπε ο ανώνυμος
και τα ερωτήματά σου είναι και δικά μου
"Και μέχρι πότε; μέχρι να «παραδοθούν»; , μέχρι «εμείς» (αλλά ποιοι είμαστε εμείς;) να γίνουμε περισσότεροι ; μέχρι να τους πείσουμε αν εκτός απ’ το να τους σκοτώνουμε τους κάνουμε και διαλέξεις; )"

ωστόσο σκέφτομαι μήπως αυτή μου η αμφιβολία δεν είναι κι ένας άλλος τρόπος "βολέματος"
και σκέφτομαι ακόμα πως πρέπει να πάρω καθαρή θέση σ' ένα "μαζί" αλλιώς όλη αυτή η ανησυχία(πολύ ήπιος όρος) θα εξαντληθεί σε κουβέντες λιγότερο ή περισσότερο καναπεδάτες κι εντωμεταξύ το θηρίο εκεί έξω θα δυναμώνει ολοένα.

Δεν ξέρω πως μπορεί να γίνει
Ξέρω όμως πως αυτό δεν πάει άλλο!

chrismos είπε...

Κωστή,
Να λοιπόν που δεν ήταν καθόλου αδύνατο
να βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη
κι αιτώ καννες με μεγάλη διαύγεια.
(με τη λέξη "αδύνατο" βαφτίζουμε το εφικτό
όταν το δεύτερο μας προτρέπει να σηκώσουμε
την κωλάρα μας από τον καναπέ·
κι εσύ μόνο εφησυχασμένος δεν είσαι)

Χαίρομαι, επίσης, που ανοίγεις το διάλογο
σε ένα θέμα που πολλοί -ακόμα και τώρα!!!-
το θεωρούν ταμπού.

Χαίρομαι που η τρίτη ανάγνωση αναδεικνύει
τη ματαιότητα των προηγούμενων, αφού είναι τόσο προφανής!
Μόνο όσοι δεν έχουν ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ακόμα και τώρα!
(τί άλλο τάχα μου πρέπει να συμβεί;;;)
πως ο κόσμος των κηφήνων του κεφαλαίου
έχει κηρύξει ανελέητο πόλεμο
στον κόσμο της εργασίας,
μόνο αυτοί, λέω, αρκούνται στις δυο πρώτες αναγνώσεις.
Όταν το 1%(!) των καταπιεστών στρέφεται
εναντίον του 99%(!!!) των καταπιεσμένων,
άραγε, πώς μπορεί να μην περνάει
ούτε καν σαν σκέψη απ' το μυαλό μας
το «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ ο δρόμος των λαών»;;;
Αυτή είναι η προτροπή του Ανώνυμου
και είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!
(κι ας με διορθώσει αν τον παρερμηνεύω)
Ο φασισμός δεν προκύπτει από παρθενογένεση
κι ούτε αποτελεί έκτακτη παρέκκλιση στο ανθρώπινο γονιδίωμα.
Όσοι δεν συναινούν στην αδιατάρακτη κερδοφορία
του ανέκαθεν άπληστου κεφαλαίου
θα την υποστούν με το ζόρι!
Αυτό είναι ο φασισμός!
Το έσχατο και πιο αποτελεσματικό εργαλείο,
στην υπηρεσία των όποιων
(άρα και των πιο διεστραμμένων) όρων της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
(Δες εδώ και εδώ.
Δυσανάγνωστα, λόγω μεγέθους,
αλλά πολύτιμα άρθρα
που απαντούν στα ερωτήματα που θέτει
«Τομήν ώραι της χρυσής σα βγεις»)

Συμφωνώ ΚΑΙ με όσα λες για την αδυναμία του ΚΚΕ
να εμπνεύσει και να οργανώσει τις μάζες.
(Η δις λεκσία
«κώμα της air-γατοι kiss taxes»
δεν είναι τυχαία)
Μια χαρά, όμως, συμπαρίσταται στους ένστολους, μετατρέποντας τους ΜΑΤάδες σε ...star!
Star, ΜΑΤά! Star, ΜΑΤά!
εμπρός στο 'να γόνα!

ποιώ-ελένη είπε...

Προσυπογράφω το σχόλιο σου
και εξανίσταμαι
φιλιά Κωστή

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Μέριλ,
καμιά φορά μπορεί οι αμφιβολίες να μπαίνουν σε εισαγωγικά και να είναι όντως ένα είδος βολέματος. Όμως (κι αυτό ισχύει απ’ τον Σωκράτη, τουλάχιστον, κι έπειτα) όταν κάνουμε μια κουβέντα , όπως εδώ, θα πρέπει προκαταρκτικά να ξεκαθαρίζουμε τους όρους που χρησιμοποιούμε έτσι ώστε όλοι να τους χρησιμοποιούμε με τον ίδιο τρόπο και να μην υπάρχει ασυνεννοησία. Πολύ δε περισσότερο αν ετοιμαζόμαστε για το μέτωπο θα πρέπει να ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός. Ο Χρησμός στο σχόλιό του, το επόμενο απ’ το δικό σου, ορίζει τον εχθρό και τους δικούς που εν δυνάμει θα μπορούσαν να αποτελούν αυτό το «μαζί» στο οποίο θα οφείλαμε (;) να ενταχθούμε.

Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν, ας πούμε το πρότυπο της Ισλανδίας δείχνει έναν δρόμο και έναν τρόπο. Αλλά νομίζω (φοβάμαι είναι η σωστή λέξη) ότι οι νεοέλληνες είμαστε ένας τόσο λίγος λαός πια, που δεν υπάρχει ελπίδα. (λίγος όχι αριθμητικά φυσικά…οι Ισλανδοί είναι το 1/20 πληθυσμιακά αν θυμάμαι καλά)

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Χρησμέ,
καταρχήν παίρνω το λόγο επί προσωπικού:
επειδή(ς) δηλαδή πήρα κάνα δυο κιλά το καλοκαίρι
πρέπει να μου το χτυπάς ; :-))

έπειτα μια παρατήρηση Σερλοκχολμικής υφής. Δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι ο Ανώνυμος δεν εννοούσε την «πρώτη ανάγνωσή» μου… Δυο λεπτομέρειες που «βγάζουν» μάτι θα συνηγορούσαν σ’ αυτό…Ρίξε μια ματιά ξανά…:-)

Αλλά ας επικεντρώσουμε την κουβέντα μας στην «τρίτη ανάγνωση»…
Σε κοπιπαστάρω : «ο 1%(!) των καταπιεστών στρέφεται εναντίον του 99%(!!!) των καταπιεσμένων, άραγε, πώς μπορεί να μην περνάει ούτε καν σαν σκέψη απ' το μυαλό μας το «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ ο δρόμος των λαών»;;; Αυτή είναι η προτροπή του Ανώνυμου και είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!»

όπως έλεγε η διαφήμιση «Last Year»…Εξηγούμαι : Οι σημερινοί έλληνες (και αναφέρομαι μονίμως στην Ελλάδα αν και το θέμα είναι παγκόσμιο, αλλά δε θέλω να λέω για λαούς για τους οποίους δεν έχω ιδίαν αντίληψη) είναι ένα πειθήνιο ποίμνιο που πειθαρχεί στις φοβέρες του τσοπάνη ( του Γιώργου, του Λουκά, του Βαγγέλη, του Αντώνη, του Φώτη -τρομάρα του- κτλ) που με τη σειρά του είναι πειθήνιο όργανο του αφεντικού του, το οποίο αφεντικό είναι πειθήνιο όργανο εκείνου του 1% που αναφέρεις. Πριν από δύο μόλις μήνες (αυτό το ποίμνιο) ψήφισε σε ποσοστό 68% (!!!) την αποδοχή του μνημονίου !
Πες μου λοιπόν τώρα εσύ, δώσε μου μια απάντηση δηλ. σχετικά με την τρίτη «εντολή» του Ανώνυμου: Ποιοι είμαστε εμείς και ποιους σκοτώνουμε ;
Εκτός αν το κάνουμε σαν το ιστορικό ανέκδοτο : σκοτώνουμε όποιον βρούμε μπροστά μας κι ο Θεός θα ξεχωρίσει τους καλούς (εμάς) απ’ τους κακούς (άλλους)…

υγ. στη συγκέντρωση εναντίον των μέτρων στη Θεσσαλονίκη το προηγούμενο Σάββατο μαζεύτηκαν 4000 νοματαίοι… και οι 2000 ήταν οπαδοί του Ηρακλή ! Λες να υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ; Μπα…

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Ελένη,
σε νιώθω ότι πάντα είσαι εδώ
και να ξέρεις ότι πάντα είμαι εκεί.
Κι ας τα λέμε αραιότερα.

Το (πρόσκαιρο ελπίζω)κοκτέιλ
συναισθημάτων μου λόγω της κατάστασης
είναι "οργή και παραίτηση"...

Καλό Φθινόπωρο , ας το λέμε τουλάχιστον :-)

chrismos είπε...

Κωστή,
Επί του προσωπικού:
εγώ πήρα διπλάσια και θεωρώ μάταιο να τα χάσω,
αφού θα τα ...ξαναβρώ
(τάπα χυμά στα κάλλη μας
φιλοξενία Γκάλη μας)

A pee του πωλητικού:
Δένδια φονος ε, τίποτε απ' ΟΟΣΑ λες
δια τα γίδια (διαταγή Δια) του 68%.
(εξ ου καίει απογοήτευση που είδη παίρνει
διά στάσεις επειδη μίας...)

Επιμένω στην απόρριψη των δύο πρώτων (αν αγνός αιων)
δεδομένου πως ποτέ ένας χρει σ' αυγή της
δεν θα σου πει "διαλέξτε".
Οι νεοναζί δεν συνδιαλέγονται! Επιβάλλουν!
Άλλωστε σε σένα τον έλυνα
δε θα 'ταν αφελές να σε καλεί
να διαλέξεις με ΤΑΞΙ έλυνα και "βάρβαρου"
είμαι ΤΑΞΙ έλυνα και αλλοδαπού;;;

Τέλος, το "ποιοι είμαστε εμείς"
και "ποιους σκοτώνουμε"
επαφίεται στην ταξική συνείδηση του καθενός.
Γι αυτό και επιμένουμε στο cine "Χέστης" update.

"Από ποιόν εξαρτάται αν η καταπίεση μένει;
Από εμάς.
Από ποιόν εξαρτάται αν θα τσακιστεί;
Επίσης από εμάς.
Εκείνος που έπεσε, στέκεται πάλι όρθιος.
Εκείνος που έχασε, παλεύει!
Εκείνος που συνειδητοποίησε τη θέση του, πως τον κρατάς τώρα;

Μπ. Μπρεχτ

Ο (κάθε) πόλεμος είναι σκληρός
και με πολλά αθώα θύματα.
Αυτό, όμως, δεν πρέπει να γίνεται άλλοθι
-βόλεμα, που λέει κι η Μέριλ-
(για ΝΑΤΟ να πω: φεύγουμε!)

Πάντοτε, φυσικά, έχουμε κατά νου
να μην καίμε κανέναν αθώο,
παρά ΜΟΝΟ εκείνους που τους αρμόζει
-και βέβαια ΟΛΑ τα αφεντικά τους-
από τη στιγμή που μ' αυτούς δεν (πρέπει να) υπάρχει
ΚΑΜΙΑ συνδιαλλαγή.
Αίγινα σα φις*;
(* συν και κομμένο φυστίκι)
Αν όχι, ο Μπρεχτ τα εξηγεί καλύτερα.

Κωστή,
Ζηλεύω (με την καλή έννοια)
την ποίησή σου ως τέλειο λίπασμα
στον όμορφο μπαξέ της αντιποίησης.
Εύγε στους προβληματισμούς
ο ληστης παρέας

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Χρησμέ,
λέω σαν προσωρινό επίλογο της κουβέντας
να κοπιπαστάρω τον Μπρεχτ...
Ασφαλώς (και δυστυχώς κατά μία έννοια)
τον επόμενο καιρό θα επανέλθουμε ξανά και ξανά...
________________________________________

"Από ποιόν εξαρτάται αν η καταπίεση μένει;
Από εμάς.
Από ποιόν εξαρτάται αν θα τσακιστεί;
Επίσης από εμάς.
Εκείνος που έπεσε, στέκεται πάλι όρθιος.
Εκείνος που έχασε, παλεύει!
Εκείνος που συνειδητοποίησε τη θέση του, πως τον κρατάς τώρα;
Μπ. Μπρεχτ

solomantzaros είπε...

Νομίζω πως πρέπει να ρίξω την εν κρανίω σοφία μου να σας ξεμπερδέψω (μεταφορικά πάντα).
Συμφωνώ με τον Ανώνυμο με τον Chrismos και με σένα.
Αλλά δεν έχετε λάβει υπ΄όψιν έναν παράγοντα. ΤΑ ΟΠΛΑ.
Οι είλωτες εξεγέρθηκαν με κοντάρια , πέτρες, σπαθιά. Οι Γάλλοι και μετά εμείς το 21 με πιστόλες και στρακαστρούκες. Οι Ρώσοι είχαν πιο σύχρονα όπλα. Σήμερα τα όπλα έχουν γίνει πολύ γαμάτα και ηλΕκτρονικά και δε συμμαζεύεται. Τα όπλα τα έχει το σύστημα (ο εχθρός). Για να τον πολεμήσουμε με πιθανότητες νίκης πρέπει να έχουμε ισάξια ή περίπου ισάξια όπλα (πράγμα των αδυνάτων αδύνατο). Με στρακαστρούκες και μολότωφ και κολωκοτροναίικους σουγιάδες ή έστω με καλάσνικωφ δεν ξεκινάς καν.
Από την άλλη το σύστημα έχει εκσυγχρονιστεί με νέα όπλα οικονομικού τύπου και χρησιμοποιεί στο έπακρο όλες τις επιστήμες (κοινωνικές, οικονομικές, θετικές κλπ) προς όφελός του. Εμείς, άντε να χρησιμοποιήσουμε το κινητό για να στείλουμε κανα μήνυμα (Ρε μαλάκα σε μια ώρα έχουμε πορεία. Μην αργήσεις)
Και φυσικά ξέρουμε τι παθαίνει το σύστημα με τις πορείες.
Το λοιπόν; Πως θα τον κάνουμε τονπόλεμο; (ακόμα κι αν στοχοποιήσουμε τον εχθρό). Γιατί να παίζουμε μαχαιρώματα και μπουνιές στους δρόμους και να καθαρίζουμε και κανα δυο πολιτικούς ή τραπεζίτες , δεν θα γίνει τίποτα ουσιαστικό.
Αν ήταν να φτιάξει η κοινωνία προς το καλύτερο, ας πήγαιναν και μερικοί ως παράπλευρες απώλειες.Αλλά δενέχουμε καμία τύχη γιατί δεν έχουμε τα όπλα τους. Πρέπει να βρούμε όπλα που δεν τα έχουν προβλέψει και που θα είναι δύσκολο να τα φτιάξουν (μην πάει ο νους σε επιστημονική φαντασία)
Αυτά.

Υ.Γ. Καλά, για τη Χρυσή Αυγή και τον φασισμό εν γένει, δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

όχι μόνο για το φασισμό και τη Χ.Α, αλλά και για τον Γαύρο που έφαγε , χθες, δύο (ΜΟΝΟ, αν είναι δυνατόν ! ) φταίει ο ΣΎΡΙΖΑ (μη σου πω και συγκεκριμένα ο Στρατούλης)

Με αφορμή το σχόλιό σου, σκέφτομαι μια κουβέντα που έχουμε κάνει και παλιότερα, στον Σολομάντζαρο και στις Στάσεις.
Σε πολύ πιο ήπιες εποχές , που όμως τότε πάλι άγριες μας φαίνονταν, μιλούσαμε ήδη για θύλακες πολιτισμού, μικρές ομάδες που θα κρατήσουν αναμμένη τη φλόγα μέχρι να δούμε τι θα δούμε…
Αμυντική στάση θα μου πεις. Αλλά από την άλλη, και πλέον…, μέχρι να «κατασκευάσουμε» τα όπλα που δεν θα έχει ο εχθρός τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Σκέφτομαι πώς ίσως με προσωπική ευθύνη μπορούμε να μεγαλώσουμε ελεύθερα παιδιά. Αυτό δεν μπορούν να το φτιάξουν και κυρίως επειδή δεν το θέλουν. Φοβάμαι ότι η δική μας γενιά (με συνευθύνη και των παλαιότερων) έχει χάσει τον πόλεμο , ή (για να το θέσω πιο αισιόδοξα) έχει χάσει όλες τις μέχρι τώρα μάχες.

Πραγματικά , αν δε μας σώσουν οι Νεφελίμ , δε βλέπω λύση στο γρίφο. Δεν ξέρω δηλ. με τι σπαθί θα κόψει τον Γόρδιο δεσμό ένας νέος Μεγαλέξανδρος . Εσύ ως συνονόματος , κάτι μου λέει ότι, κάτι θα έχεις στο μυαλό σου (στην υπόθεση αυτή με παραπέμπει η περίπου τελευταία φράση σου «μην πάει ο νους σε επιστημονική φαντασία»…άρα, κάπου μας προτρέπεις να πάει…)

Καλησπέρα ! (ας το λέμε τουλάχιστον…)