αντιποίηση αρχής ΙΙ

Μώλυ

2012-03-06T17:35:00.000+02:00

κλικ

είναικάτι μέρες \

μικρές για να χωρέσουνοφθαλμαπάτες

αρκετέςγια να γεμίσουν ρεάλια

δυοπουγκιά

που ο φθόνος μιας Κίρκηςγιαλαντζί

χρόνια τώρα μόνο άδειαζε.

απ΄ το υστέρημα [γαμώτο]

υγ.θα μου πεις \και θα ‘χειςδίκιο

θα σου πω \και θα ‘χω άδικο

άσ’ τα \ παλιοϊστορίες

Μανώλης Χιώτης

2012-03-05T07:16:00.000+02:00

καρδιά μου πάψε να πονάς

βουνό με βουνό

μη μου ζαλίζεις το μυαλό

το καφεδάκι

το ποινικό μητρώο

εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω

πες μου αν με βαρέθηκες

τρελό κορίτσι

το ξεκρέμασα απόψε

είναι αργά πολύ αργά

το χρήμα δεν το λογαριάζω

θάλασσα μόνο κι ουρανός

που γυρίζεις

έτσι γουστάρω εγώ

απότομα

μοιάζεις κι εσύ σα θάλασσα

Απόψε λέω

2012-03-01T07:44:00.002+02:00

ητσουγκράνα επαναλαμβάνει

κατατονικάφθινόπωρα

στοναδιάφορο κόσμο τους:

άσ’ τουςστην ησυχία τους\ μωρό μου\

στιςκαρυδιές της εξοχής έχει Απρίλη πάντα

[κι οι έξοχοι Απρίληδες έχουνπάντα καρύδια]

[με πιάνεις ασφαλώς]

Απόψελέω ν’ αλλάξουμε ρόλους. Θα είμαι εγώ το άλογο κι εσύ ένα λιβάδι λεμονόχορτο.

Στηναφέγγαρη νύχτα ο χάρτης δεν έχειορίζοντες. Η αύρα παρασέρνει τα σύρματακαι

-εντέλει- τα οξειδώνει έως αφανισμού. (παρένθεση: μπαγάσα Αναξίμανδρε \ σε σώζειτο ότι

ποτέ δεν έφτασε το άρωμά της ως την Αμφίπολη.κλείνει η παρένθεση).Με δίκυκλη πυξίδα θα

καλπάσω,απ’ άκρη σ’ άκρη, και μ’ ένα χλιμίντρισμα -παράφορο- θα χιμήξω στον ωκεανό

τωνεπιγόνων σου\ακόμα στη θαλπωρή του πειρατή παππού σου βρίσκεστε κι εσύ κι εκεί-

νοι. Απαγγέλλονταςένα ένα τα ονόματα \κυματισμοί κιτρινοπράσινοι σε φέρνουν ενώπιον

τουτέλους \ επιτέλους\ και των θινών της Καλογριάς.

[υβριδικός\ καίω τα παράλογα μαζί με τα ξερά]

confiture

2012-02-24T12:52:00.003+02:00

στη γλώσσα στέκεται μια στάλα σιρόπι

όνειρα γλυκά \μην ξαναπείς \τοόνειρο

σβήνει στον έλεγχο διαβατηρίων\μένει

μόνο η γλύκα στον ψίθυρο ‘au remanger’

ωκυρρόη

2012-02-22T10:59:00.000+02:00

βαθιά στην ωκυρρόη \ χωμένος

έφτασα \ one more time\

ως τη Σαλαμίνα

________________________________

the name is...

2012-02-19T11:05:00.001+02:00

δεσμόςκαουτσούκ \ τι νομίζεις;

έναςτοίχος \κι εξαιρώντας προθέσεις

έναςστίχος \θα ‘θελα να ήσουνα εδώ \

νατριγυρνάει τις εποχές σε σελιλόιντ

μαθητευόμενοςταχυδακτυλουργός

καταστρέφωμηχανές ενστικτώδικα

βγάζονταςαπ’ το γάντι \που πέταξες\

λαγούτασ’ αρμένικους δρόμους

ναπολλαπλασιάζουν τα θέλω επί δύο

[το κλειδί είναι πάντα

κάτω απ’ το χαλάκι\

σήκωσέ το κι άνοιξε]

__________________

χαλάκι

__________________

2012-02-17T07:36:00.000+02:00

2012-02-15T07:46:00.000+02:00

άτιτλο

2012-02-13T12:09:00.003+02:00

απέναντι απ’ το Γαλατά

ο πατέρας του γιου μας

μωρό μου

απέναντι απ’ τον Πόρο

\εσύ τέλι \ εγώ Πένα\

μαθαίνουμε
στο μονάκριβό μας
κολύμπι

παρόν x παρόντος

2012-02-08T10:19:00.000+02:00

γκρίζαπου κοκκινίζουν

στοβάθος του βλέμματος

‘τα ευρήματα στη λίμνη Βοστόκ \ανέμεναν μια χειρονομία

απ’ το λευκό ιππότη \ για ν’αποκαλύψουν το γονιδίωμα

των πρωτόζωων ενός άχρονου big bang \ που παράγει

δισδιάστατες πλάκες παρόντος \προσθέτοντας μόνο «τώρα»

στο τώρα\ στο τώρα \ στο τώρα’

αυτά σουέλεγα και με κοιτούσες

αδιαφορώνταςγια το πριν και το μετά

κι ήταναυτή η αδιαφορία σου

πουεπιβεβαίωνε τα λεγόμενά μου

ίσωςκάποτε σου εξηγήσω \ αλλά

είναιακριβώς αυτό το «κάποτε»

\που ανέρθει \ θα ‘χει εξαλείψει

κάθεαιτία εξήγησης

προς τοπαρόν \ ας πατινάρουμε

σ’ άλλημια πλάκα παρόντος

έτσικαθώς κοκκινίζουν τα γκρίζα

στοβάθος του βλέμματος

2012-02-07T14:22:00.003+02:00

η σιωπή μου…

2012-02-04T11:45:00.001+02:00

…δενείναι χρυσός.

είναι-)

)-σπόρια από ρόδι και χώμα στην τσέπη

)-κοντράστ σε μια φωτογραφία \ πορνό κατά τα’ άλλα

)-απάντηση στη φλυαρία του γεροποιητή \ που τα ξέρει όλα

)-ουλτραμαρίν γραμμή στα ούρα του σκύλου

)- σχεδίαγια το διάπλου \μοναχικό ως φαίνεται\ του Αξιού

[τρίτη και τελευταία φορά που τοαναφέρω

πως είναι περίεργο ποτάμι, μωρόμου]

)-δίνη\κακής ανατροφής \ που ανασύρει ναυάγια

___

-.γι΄ αυτόκαι δεν εξαγοράζεται.-

κλικ

__________________________________________________

update

__________________________________________________

το απόγευμα των γραμμών

2012-02-03T08:30:00.002+02:00

κλικ

τοθρόισμα της φούστας \χωρίς δισταγμό \

ανάδευσετα κύτταρα του χρόνου \τόσο

όσο νακαταρρεύσει η μνήμη του σκληρού

\φορμάτ\

«ειδικές εργασίες -

για προχωρημένους»

κλικ.

τομολύβι απέκτησε Θεσσαλικό αξάν

\ελέωξύστρας \ και το μπλοκάκι

λόγούπαρξης \ που η σεμνοτυφία της

προηγούμενηςζωής είχε σχεδόν εξαλείψει

μετασεισμοίστα βορειοανατολικά. το ηφαίστειο

στηναπέναντι όχθη\ ενεργό\ υπονομεύει

τηνκίνηση των τεκτονικών πλακών\ με ίχνη λάβας

στηναντανάκλαση του απογεύματος σε δυο βάζα

πετιμέζι

μούρααπό φίλντισι \ κι ως εδώ \\ στο κατάρτι

που μ’έδεσαν οι σύντροφοί μου\\ φτάνει ο παφλασμός

ενός tango notturno στην εγγύς δύση

αλλά

μεσυνέπεια ερασιτέχνη συνεχίζω τη χάραξη

\ξανάκαι ξανά\ του δρομολογίου Νεάπολη-Κύθηρα

ως την ιδανική μονοκοντυλιά…

1002

2012-01-31T12:51:00.002+02:00

ταΦαντάσματα μετρούν τις ώρες

κι εμείς\περιμετρικά\

ρίχνουμεαλάτι στα Πάγια:

εγώεξαιρώ \δια παντός\ την αγιότητα

κι εσύ\εξαιρετική \ προσθέτεις λάμδα

[θα έβλεπες την πόρτα τουσυνοδηγού

αν είχες ανοιχτά τα μάτια]

Μιαέξοδος \ αλλά \

τρεις οιείσοδοι του Παραδείσου

και τιςξέρουν όλες μόνο τα χέλια

που δενπιστέψαν σε θεό

[ούτε καν σε \έργω\ αθανασία]

Ε1:

Ιππότης\μεταγράφω τ’ απόκρυφα

ευαγγέλια\ στα Φοινικικά

Ε2:

Τα τείχητης Ιεριχούς συν-

θλίβονταισε ψηφίδες κρυστάλλων

Ε3:

Μία ηΒαβυλώνα \ ένας ο κήπος

ένα τομπουμπούκι που άνοιξε

την 1002^ηνύχτα

Μπορεί και ναι\ μπορεί και όχι (Ρούμπα\Ραπ)

2012-01-29T08:23:00.002+02:00

(Ραπ)

Σ’ ένααδιάφορο γιατί / σ’ ένα κουρασμένο διότι

απογράφωτις στιγμές / που δεν ήταν ό,τι κι ό,τι

Το αδιάφανογυαλί / με γροθιές το κομματιάζω

σε ατέρμονα«μπορεί» / όλο το μυαλό μου σπάζω

Στα ναζιάρικατα «μη» / στα «ίσως» τα οριστικά σου

ανασκάπτωσαν τον Σλήμαν / να ξεθάψω μυστικά σου

πιο ωραίααπ’ την Ελένη / πιο μυστήρια από την Τροία

πιο σοφήαπ’ την Αθηνά / πιο ασαφής απ’ την Πυθία

Στους αμφίσημουςχρησμούς σου / ψάχνω για τη σημασία

διαλύω όλεςτις φόρμες / και κρατάω την ουσία

Στου Έρωτατις σαϊτιές / συμμαχώ με ξιφολόγχη

πολεμώ μεέναν στρατό / από «ναι», «μπορεί» και «όχι»

Ρεφρέν(ρούμπα)

Μπορεί καιναι / μπορεί και όχι

στου έρωτάσου την απόχη

όποιος πιαστείνα μη μπορεί να δραπετεύσει – ποτέ

Μπορεί γραμμένο/ η μοίρα μου να τό ‘χει

ναισορροπώ σ’ αυτήν την κόγχη

απ’ τααδίστακτά σου «όχι» και τα διστακτικά σου «ναι»

(Ραπ)

Μεκλειδιά του Παραδείσου / μπρος στης Κόλασης την πύλη

κοντοστέκομαιενεός / μια ερωμένη μου, μια φίλη

πότε ουρίτου Παραδείσου / πότε οσία και αγία

πιο όμορφηαπ’ το γαλαξία / πιο γλυκιά από αμαρτία

Σε μια θάλασσαφωτιά / χωρίς σκάφανδρο βουτάω

σπάνιαμαργαριτάρια / με μια ανάσα αναζητάω

περιδέραιοστον αιθέριο/κι αλαβάστρινο λαιμό σου

να σουφτιάξω, να φοράς, / να θυμάσαι είμαι δικός σου

Σκάβω χίλιαμίλια τούνελ / για να φτάσω στην καρδιά σου

καισκαρφίζομαι αγυρτείες / να τρυπώσω στα όνειρά σου

Πλημμυρίζωμε αγάπη / και αδειάζω από μίσος

για ναβρω λύση στο γρίφο / από «όχι», «ναι» και «ίσως»

Ρεφρέν(ρούμπα)

Μπορεί καιναι / μπορεί και όχι

στου έρωτάσου την απόχη

όποιος πιαστείνα μη μπορεί να δραπετεύσει – ποτέ

Μπορεί γραμμένο/ η μοίρα μου να τό ‘χει

ναισορροπώ σ’ αυτήν την κόγχη

απ’ τααδίστακτά σου «όχι» και τα διστακτικά σου «ναι»

τέταρτη παρουσία (επιτέλους)

2012-01-28T09:12:00.001+02:00

κλικ

απρόσμενα σαν το χτύπημα στηνπόρτα όταν δεν περιμένεις κανέναν έτσι ήρθε πριν την ώρα της φέτος η άνοιξη καιστο δεξί χέρι \όπως ήταν ελαφρώς γυρισμένη\ κρατούσε μια μποτίλια τσέρι. δενείχα ποτήρια αλλά έτσι κι αλλιώς τέτοιες ώρες θα τα σπάγαμε μόνο και μόνο γιανα ακούσουμε το κρακ στην άσφαλτο και να τρομάξουμε \ ίσως\ τα λιμανίσιαποντίκια. χθες είπε θα χιονίσει και προμηθεύτηκα κούτσουρα και κάστανα αλλάμέσα απ’ την τράπουλα που ‘χα παρατημένη στο συρτάρι ξεπήδησε ένα σπαθί κιέσκισε τον ουρανό στα δύο μετά στα τέσσερα μετά έχασα το μέτρημα. «κοίτα ναδεις που όταν σπέρνεις κάποτε θα θερίσεις» φιλοσόφησα αλλά η φιλοσοφία δενείναι το φόρτε μου οπότε άφησα στην άκρη \του ορίζοντα\ κάνα δυο ξέμπαρκασύννεφα κι επιδοθήκαμε σε γυμναστικές ασκήσεις μέτριας έντασης \ γιαξεμούδιασμα είπα όμως η αλήθεια είναι πως ούτε η γυμναστική είναι του τύπουμου. εξάλλου μια πρώιμη άνοιξη προοιωνίζει ένα πρώιμο καλοκαίρι στη χειρότερηπερίπτωση κι αυτό δεν το λες κακό.

300χειμώνες \ακριβοί μα άδικοι\ κι ήταν ο Νο301 αυτός που \με κλειστά μάτια ηΛάχεσις\ κλήρωσε (για να αποδίδουμε ωστόσο στον καθένα τα πρέποντα, κι οιάλλες δύο δούλεψαν αριστοτεχνικά τον αργαλειό) ώστε ευσχήμως να περικοπείκατά το 1/3 και να τραβήξει την καρέκλα όπως αρμόζει σ’ έναν τζέντλεμαν για νακαθίσει η κοκκινοσκουφίτσα που «πείναγε» σαν λύκος. κρέατα και πουλερικά κάθεείδους και ζαρζαβατικά φερμένα απ’ τη σελήνη της Ανατολίας και κρασί ροζέ \ τοτσέρι είχε ανοίξει την όρεξη\ αλλά περί ορέξεως σκαλτσούνια μιας και ηπολύχρονη νηστεία οφθαλμών τε και χορδών κατέστησε περιττό κάθε προσάναμμα.

τοεξώφυλλο σκληρό κι η έκδοση προσεγμένη όπως ταιριάζει σ’ ένα βιβλίο που οπρόλογος του περιλαμβάνει την αδόκιμη συναίρεση του τίτλου μιας ζωγραφιάς. καινα σκεφτείς πως αρκούσε ένα πληκτρολόγιο κι ένα σουρωτήρι για να αποκατασταθούνη μνήμη κι οι αισθήσεις του Λάζαρου (ο οποίος ζαλισμένος από το απροσδόκητοσυμβάν περιφέρθηκε χρόνια στις γειτονιές της Ιουδαίας πριν συνειδητοποιήσει πωςο ήλιος ανατέλλει στον Κορινθιακό και δύει στον Πατραϊκό ανέκαθεν).

(2 Β continued…)

quelle catastrophe !

2012-01-25T10:21:00.002+02:00

στο ρήγμα που άφησε ο σεισμόςέριξα χώμα ξανθό

και βότσαλα \ γαμώ τις εμμονέςμου μέσα\ και

φύτεψα λεμονιές: τι καταστροφή !

εκεί που βρίσκονταν ένα γλυπτότης φύσης \τώρα

μαζεύονται μανάβηδες νοικοκυρέςλεμονοστύφτες

και παζαρεύουν\ τόσο το κιλό τόσοτο λίτρο \

Mon Dieu!

κι εσύ μου λες \ «αυτή δεν είναιη μύτη μου» . έλεος !

γειτονιά

2012-01-24T07:31:00.004+02:00

κι όμως κάποτε

αυτή η γειτονιά

έμοιαζε φιλόξενη

για μας

\ τους αλλοδαποί \

κι ακόμα....

....μοιάζει

προαιρετικώς

μεθαδόνη

2012-01-22T08:10:00.000+02:00

πηγαινέλα

\ ένα χωλχωρίζει το κρεβάτι απ’ το γραφείο\

με τέτανοστα νεύρα των άκρων\ κι οι νευρώνες

\εγκάρσιαστο bcdrom\ να σχηματίζουν πλασέμπο

υπογραφέςκαταξίωσης \ενώ οι λειχήνες φύονται

όπου ηαπέχθεια είχε φιλοδωρήσει εκκρίσεις

-μπλιαχ-

ας είναι

\δυοσκάλες απόσταση το κρεβάτι απ’ το γραφείο\

χαρτογραφείταιεκ νέου ο Αξιός \ κι ευτυχώς\

οι άπαξεμβολιασμοί ανεβάζουν πρόσκαιρα πυρετό

\πλην\τα αντισώματα εκθρονίζουν δια βίου

ντεμέκρουάδες \πρασινοαίματους

-ματ-

περίληψη:

απλώςμεθαδόνη \ no comments

10

2012-01-19T07:46:00.001+02:00

κλικ

manual(ι)

2012-01-16T18:47:00.000+02:00

έτσι \ρίχνουν την αμάδα \ και μετά \

μετρώντας ως το 10 \ βουστροφηδόν

ισορροπούν στη σκακιέρα \

ανάμεσαστο τυχαίο και το αδιάφορο

έτσι \καθρεφτίζονται σε ταϊβανέζικους

αμφιβληστροειδείς\στρώνουν τα μαλλιά\

ισιώνουντον γιακά \ και με ικανοποίηση

τρίζουντα πλακόστρωτα βολτάροντας

σταεντόσθια του ρινόκερου

έτσι \σπέρνουν κατιφέδες \ βάφουν

τοφράχτη \ποτίζουν το χώμα τους

απ’ τηστέρνα\ και πολλαπλασιάζουν

γνωστούςπαράγοντες επί αγνώστων

υπάρξεων\γενικώς

έτσι ανασαίνουν \έτσι τρώνε \έτσιρεύονται

έτσιγαμάνε\ έτσι δέρνουν τη γυναίκα τους

και τιςτρώνε απ’ τα παιδιά τους \

έτσιευνουχίζουν τους εραστές τους \έτσι

σκορπούντη στάχτη τους πριν την αποτέφρωση…

…έτσι πίνουν τον καφέ τους\ χωρίςτσιγάρο\ τι διαστροφή !

έτσιέτσι κι έτσι. έτσι ζουν κι όχι αλλιώς.

τέτοια ηζωή τους\ χάρισμά τους.

SEA FFOX

2012-01-14T09:32:00.002+02:00

εκποίηση

2012-01-12T19:43:00.002+02:00

άξιζε το βάρος του σε

χρυσό \αλλά εκποιήθηκε

για ένα κομμάτι χαρτί

με μια σταγόνα μελάνι.

κι είπε ‘άξιζε τον κόπο’

τέτοιος ποιητής ήταν

----

υγ. η αξιοπρέπεια σπανίζει στα

χείλη που την επικαλούνται

(άλλος ένας λόγος που

δεν είμαι ποιητής)

ερωτικός τρόπος ιγ' - άνω κάτω σονέτο*

2012-01-11T19:39:00.001+02:00

ο κατάλογος των προθέσεωνκαταργήθηκε

\στη θέση τους το θέμα τηςστέρησης

πληροί προδιαγραφές πειρατικούσκαριού\

ο χαλκός στους Δελφούς \αγναντεύει

τον κόλπο να πληρώνει σε νεράντζι\χρέος

βεβαιωμένο στην υπέρθεση του αισθήματος

οι πτυχώσεις κι οι εσοχές τωνοφθαλμών

μνημονεύουν το κερί του μαέστρου.

στα χέρια ρινίσματα ελέγχου \στο r στο χ

στο 6\ έντομα που αδημονούν τοδιάπλου

το νερό \\sweetsadist o’mine \\

μαστιγώνει το πλατανόφυλλο \ξυρίζειγένια

ξεπλέκει μαλλιά \ ενώ τα βλέφαρα

χαράζουν ημέρες κάθειρξης στοντοίχο

*γαμώτα σονέτα (μου μέσα) δηλ. **

**τουςσυνετούς και τους συνεταίρους επίσης

10\1\2012(ε, ρε κάτι συμπτώσεις στο καταχείμωνο)

________________

quasi

2012-01-09T11:23:00.000+02:00

ακόμα κι όταν έληξε η κυνηγετικήπερίοδος\ το όνειρο επέμεινε\ στη βάση μιας προμελέτης\ να δηλώνει γραπτώς ίσιαπρος την kif παρόλο που το βέλος έδειχνε αριστερά. η μονοδρόμιση της λεωφόρουήταν επαρκής οιωνός αν κάποιος \φυσικά\ μπορούσε να διαβάσει τα σημάδια ή έστωνα απομνημονεύσει την εναλλαγή του σηματοδότη\ μιας που στην περιοχή συχνάζουνκαταιγίδες.

(παρένθεση: τ’ αστέρια είναιχωματόδρομος από τότε που καταργήθηκαν οι αστρολάβοι)

φυλλομέτρηση στην Αιολίδα και στοσκοινί της μπουγάδας στάζουν ακόμα \ μα ακόμα;\ οι ακροστιχίδες του ένθετου μετις προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα και τις προκαταλήψεις στον δημόσιο. αρίθμησημε τα δάχτυλα: εννέα συν ένα. «είδες πόσον καιρό....» είπε. αλλά εκείνοςείχε στραμμένη την προσοχή του στο βαλσάμωμα της σι χορδής \στην αποθέωσή της\και δεν απάντησε.

ο χρονογράφος παραιτήθηκε ότανδιαπίστωσε πως μεταξύ δύο γραφών ο χρόνος παίρνει ρεπό.

¿?

2012-01-08T11:26:00.001+02:00

γρίφος:

κορδέλες\ κόλλες περιτυλίγματος \ κουτί

για μουσική

υπό-κρουση

(του κώδωνος):

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

άσχετο: γελοίες επαναφορές .-

salt n pepa

2012-01-03T07:06:00.001+02:00

σάουντρακ κλικ

ίσως αύριο μεθαύριο

μπορείκαι χθες βέβαια

στοναχνό της σούπας

το μεσημέρι εν σχέση

με το απόγευμα

κι ηνύχτα…

φυλλοβόλαπλέγματα

τάνγκραμστο παράθυρο

σχήματαπρωθύστερα

αλάτι…

σπιν γιατο τρωκτικό

στηνπίστα του μπαζάρ

οκλειδάριθμος της εικόνας

κι ηκλειτορίδα της ουτοπίας

πιπέρι…

loop mode

2011-12-30T13:22:00.002+02:00

στιςχούφτες οι όροι που έπρεπε να διευρυνθούν ούτως

ώστε ναοριστούν συντεταγμένες στο κύκλωμα του πηνίου

τονκαιρό των αποικιών \ χιλιετίες αργότερα

έτσι κιέγινε.

ηαναμονές στην ταράτσα απειλούσαν τον ουρανό

πριν οφρέσκος χάλυβας δεθεί καταλλήλως

και τοσκυρόδεμα αλλάξει τον ορίζοντα οριστικά.

flash back:

στο κέντρο το σιντριβάνι φλυαρείπροφητείες.

η μουσική ίσα που καταφέρνει αμυδρέςρωγμές

στην αψάδα του απογεύματος. δυοκαφέδες :

ο ένας σκέτος \δυο φωνήεντα: τοένα με ολίγη

μετά \ χέρια κλειδιά γρήγορεςήττες καλοριφέρ.

στο μη περαιτέρω τα δάχτυλαψαύουν την ταστιέρα

το πικροζούμι ανακαλύπτεισκοτεινιές κι επιβάλει

υφάλμυρες ανταύγειες στην ουράτου κόκορα.

ο μηχανοδηγός τσέκαρε στο τεφτέριτις λεπτομέρειες

έδωσε το ok και με ένα σφύριγμα οδήγησε τοσυρμό

έξω απ’ τα όρια \ της πόλης.

έπειτα άνοιξε τις βαλβίδες κιεμπιστεύτηκε τις ράγες.

τηλεγράφημα:

ίλιγγος.απαντοχή. αναμείνατε σήμα απ’ τις γρίλιες.

προσέγγισηπροορισμού εντός της επαύριον. Ηώς.

στοΑνόσιο Όρος οι νυχτερίδες κι οι γλαύκες

χαρτογραφούντις κρύπτες της μέρας \ τη

Νινευή\τη Σελεύκεια \ και το διπλό ποτάμι

πουεκβάλει στον άγονο κόλπο με τα βότσαλα

και τιςελιές.

λειτουργίασε loop mode....

(κλικ στην εικόνα)

το ανάπηρο σονέτο των γλουονίων t

2011-12-27T08:44:00.000+02:00

Δεκάξιεγγραφές του Χ \σ’ εξίσωση χωρίς αγνώστους

η γόμαεξαντλήθηκε στην αναμέτρηση με τηνξύστρα

κι οισελίδες θεωρίας \μαρουλόφυλλα για τον παπαγάλο

πουπαραληρεί ρίχνοντας ματιές έξω απ’ το παράθυρο

οταχυδρόμος φούσκωσε τα λάστιχα του ποδηλάτου

\αλλά τογράσο πάγωσε \ κι έτσι \αφρόνως \εκκίνησε

\πάλι\το δρομολόγιο \\ με ένα γράμμα στην τσάντα

μ’αποστολέα \ χωρίς παραλήπτη \\ μήπως και....

πίσω απ’το γραμματοκιβώτιο \ κάποιος περιμένει

τηνεπιστολή με τη λύση στο πρόβλήμα προέλευσης

τηςισχυρής αλληλεπίδρασης στο «για να» της φωτιάς

(κλικ)

17

2011-12-22T13:20:00.003+02:00

πάνεχρόνια απ’ την τελευταία φορά στη Μαρτινίκα των σεισμών.

μετάπαραιτήθηκα απ’ το γύρο του κόσμου σε ν φεγγάρια

κιαφοσιώθηκα στο τίποτα που εξαγνίζει τα όνειρα.

τώρα με τοούζι κάτω απ’ την καμπαρτίνα \δια παν ενδεχόμενον\

στριφογυρνώδερβίσικα έως ότου γίνει ριγέ ο ορίζοντας

και μ’ένα Νευτώνειο τρικ καταδύομαι στο άσπρο του πάγου.

στηνεξορία \περνάω χάντρες στο κομπολόι πέτρες και ξυλαράκια

πουβρίσκω εκεί που κάποτε ήταν ο δρόμος με τις μέντες\

σκαλίζωτις γλάστρες που έφερα μαζί μου \και καμιά φορά

ανακατεύωαπλώς την τράπουλα μιας που ούτε πασιέντζες ξέρω να ρίχνω.

τααποδημητικά ξέρουν καλύτερα από μένα τι πάει να πει ταξίδι.

τρειςσποράδες και το βουνό των κενταύρων ό,τι απέμεινε

σ’ ένακομμάτι χάρτη.

εν τω μεταξύ

στην άλλη άκρη της φιάλης

δεξιοί ψάλτες κάνουν επιδείξεις

υψηλής καλαθοπλεχτικής

και οργανώνεται bazaar

(αυτο)συγκέντρωσης πόρων

προς ανέγερσιν καταλύματος

για ΠΜΕΑΑ.

__________________________________________________

επιplay list:

το μινόρε της ταβέρνας

καλαμπακιώτισσα

θα κάνω κλικ βρε πονηρή

σα φουμάρω τσιγαρλίκι

μια απλή διαπίστωση

2011-12-21T08:31:00.000+02:00

μουσικό κλικ

_________________

προσκλητήριο νεκρών

κι η μελαγχολία βρίσκεται

στη διαπίστωση πως όχι μόνο τώρα

μα κι όσο ζούσαν την κυριολεξίατους

στην ίδια γραμμή στέκονταν

στον πάγκο της λαϊκής αγοράς

με τα μήλα Τριπόλεως

_________________

πασαπόρτι

2011-12-20T08:36:00.000+02:00

δεν έμαθε ποτέ για τις αλχημείεςστο δάσος των Δρυΐδων\

για τις ισορροπίες των στοιχείων\ τα πανωσηκώματα

των ατομικών αριθμών μεμυστικιστικές μεθόδους βρασμού

έως κορεσμού της φιλοδοξίας \ γιατα κράματα μετ’άλλων

σε καμίνια Κεραμικά \ για ταμείγματα υπομνήσεων

εφηβικής μέθης και σαδιστικώνπροκλήσεων....

είναι όλα γραμμένα \στοσημειωματάριο με τ’ αρχικά\

όμως μια εκ γενετής κεντρομόλος έξη\εκθέτει μονίμως

την πλάτη τού φεγγαριού στους μετεωρίτεςκαι την αστρική σκόνη

κι ειν’ οι κρατήρες κοσμοδρόμιαυποδοχής διαστημοπλοίων

κι ο λαιμός της σταθμόςμετεπιβίβασης \τράνζιτ\ σκοπίμως

περιπλανώμενων γεωργών.

ισορροπία στον κύβο της ρούμπαςμιας χρήσης \

«η άγνοια σώζει μόνο όσους είναινα σωθούν»

επιδεικνύοντας το ψιμυθίωμα \που καταπραΰνει τα άλγη\

επιλεκτικά στον ελεγκτήδιαβατηρίων απ’ το επέκεινα

μιας πόρτας αλουμινίου πουχωρίζει απ’ τη βροχή.

άρτυμα (κλικ)

________________________________

Ο\19 (χρωστούμενο κι ανεκπλήρωτο, ακόμα)

2011-12-19T11:48:00.000+02:00

ωρίμασε το κρασί στο δρύινο σκάφος

ο φόροςτου κόσμου όπως τον ξέραμε

απέχει24 ώρες

μετά

στο ποτηράκι του

φαρμακείου θα στάξουν οι πρώτες

σταγόνεςκεχριμπάρι \ θέλει ρέγουλο

στηναρχή \ όταν είσαι άμαθος στην

έκσταση \όταν φοβήθηκες για χρόνια

ναφωνάξεις ελευθερία στην κόψη του

ακρωτηρίουπριν δώσεις μια και γίνεις

\γιαπάντα\κιτρινόπτερος τόνος σ’ένα

δοκίμιομονοτονικού modus vivendi.-

___________________________

μηρυκάζειν (МИР-εικάζειν)

2011-12-17T19:56:00.001+02:00

παράρτημα:

Έναηφαίστειο χαρακτηρίζεται ως ενεργό εάν έχει καταγραφεί

κάποια δραστηριότητάτου κατά τη διάρκεια των ιστορικών χρόνων.

σεμεδάκια

2011-12-16T10:49:00.000+02:00

λένε\ κι αν λένε; \ ας λένε…

η αθωότητα ανιχνεύεται μόνο στιςπροθέσεις

\ μοίρα της σάρκας ήταν η αμαρτία\

ο στόχος του κουτιού κι ο τοίχοςγεμάτος τρύπες

\αποδείξεις της νοθείας πίσω απ’τον μπερντέ

που οδηγεί στα ενδότερα τηςμονάδας πίεσης\

η βελόνα πότε χαράζει στο δίσκομονογράμματα

και πότε κεντάει \σταυροβελονιά \καρδούλες

πεταλούδες κι έτερα αλλοδαπάέντομα \σεμεδάκια

στο λαιμό \στα χείλη \στην

κοιλιά \στον υπέροχο κώλο

\περιεχόμενα στην τελευταίασελίδα

του προικοσύμφωνου που περιείχε

μόνο φωνήεντα και σημεία στύξης \

κι έμελλε να αναγνωστεί απ’ τονεισαγγελέα

σε αίθουσα χωρίς δικαστές καιδικηγόρους\

με κωφούς ενόρκους \ κι απόντεςαντίδικους

πιο άδειος απ’ τη σκιά του

πιο ζουμερή απ’ τους χυμούς της

ανάβουν και σβήνουν \κατά μόνας \

στη γη της απαγγελίας

________________

Ο\20

2011-12-15T08:27:00.003+02:00

[μουσική υπόκρουση - κλικ]

παίζειΧιώτης, πριν βγει η τελευταία πρίζα, πριν κατεβάσω το γενικό. απόψυξα το ψυγείο,έκανα πυρόλυση στο φούρνο. σκούπισα, σφουγγάρισα. άπλωσα σεντόνια στον καναπέκαι την τραπεζαρία. βάζω κουκούλα, μια μαξιλαροθήκη, στον καθρέφτη. τέρμα ταείδωλα και τα εδώλια-αυτά κυρίως. χρόνια απολογίας. αρκούν. ξαπλώνω στο πάτωμα.καπνίζω. το ταβάνι ήθελε βάψιμο, δε βαριέσαι. τα φώτα των αυτοκινήτωνδιαθλώνται στις γρίλιες προβάλλοντας σκηνές απ’ τα προηγούμενα και τα προσεχώς,ανάμεικτες, στο κιτρινισμένο εκράν. ζαλίζομαι. με παίρνει ο ύπνος. [κάτιμπερδεμένα όνειρα, ούτε που θυμάμαι]. ξυπνώ. δίπλα στην πόρτα δυο σάκοι, ο έναςμε μια αλλαξιά ο άλλος τα τελευταία σκουπίδια. κλείνω και βγαίνω στον δρόμο.πετάω τον ένα σάκο στον κάδο, καταπίνω το κλειδί και με τα σκουπίδια μου παραμάσχαλα βηματίζω. νότια.

ημερολόγιο ταξυδίου

2011-12-13T12:00:00.003+02:00

μεμπαλόνι ηλίου απογειώθηκε το βαν

σε πτήσηανάμεσα στα σύννεφα και τους φοίνικες

ως τασύνορα της ελιάς και των ρόδων\

με το δίκαννο πίσω απ τη θέση του οδηγού

και τοαλύχτισμα του σκύλου

πίσω απ΄την ανατολή της μέρας

ο ορίζονταςφλασάρει

παράγονταςστιγμιότυπα αθανασίας

στηντισκομπάλα του

«καφέ-μπαρ-ψησταριά:ο Τάκης»

εξόριστοςο χρόνος απ’ τη τζαμαρία:

το μόνοεμπόδιο ανάμεσα στη βροχή και τ’ αφτί

\αραιάκαι πού\ το λοξοκοίταγμα του κόκορα

στηνκαμινάδα \όταν φουντώνει η φλόγα \

κάθε πουαλλάζουν τα μποφόρ.

πίσω στην πατρίδα \

οι ιερόσυλοι

αφαίρεσαν τα τάματα

απ’ τη θαυματουργή εικόνα.

Εγώ επιμένω.-

ταξύδη

2011-12-10T08:55:00.001+02:00

φεύγω ταξίδι \πάω στο διάολο \μεεισιτήριο αλέ κι

αν μείνουν ευρώ στην τσέπη μου \και βρω ανοιχτό

κάνα κολασμένο πρακτορείοταξιδίων θα βγάλω και

το ρετούρ

«ο ρεβουάρ αγάπη μου με τορεβόλβερ στον κρόταφό μου»

______________________________________

δυο κλεψύδρες

2011-12-09T07:25:00.004+02:00

στο Πέραμα τα φέρυ ακόμαπηγαινοέρχονται

αλλά τα καΐκια δέσαν και σεπεριμένουν

\ άγρια κι αφρισμένη

έτσι σε συνήθισαν \

να φωτογραφίζεις τη ματαιότητάτους

γυρνώντας μου την πλάτη. αψίκορηαγάπη μου

μοναχός στη σκήτη μουρμουρίζω τοναμανέ σου

\ προσευχόμενος τω αγνώστω θεώ \

εισπνέοντας ιώδιο

εκπνέοντας φάσεις

απ' την παράταση :

παράσταση γι’ αμέτρητουςπρωταγωνιστές

\γκεσταριλίκια του κερατά\ καιδυο κομπάρσους

παραμονή 2012…

2011-12-08T12:13:00.001+02:00

…

το τέλοςτου κόσμου αναβάλλεται \ όχι η αρχή του.

ένακουλουράΚι \ ένα ζαχαρΩτο \ μια σοκολΆτα\

… για σένα γλυκό τριαντάφυλλο

να σε ταΐζω στο στόμα να λιγώνεσαι

κι απ’τα φιλιά σου να ευχαριστώ την οδοσήμανση

\με τηνυποχρεωτική πορεία\ που μ’ έφερε ως εκεί.

όνειραθα μου πεις. πες μου. αλλά δε θα ‘χεις δίκιο.

δυονυχτοπεταλούδες γύρισαν τον γλόμπο χίλιες και μια φορές

τονάγγιξαν μια μόνο ίσα να πάρει μυρωδιά ο αέρας

απ’ τοελαφρύ καψάλισμα των φτερών.

μόνοστις στιγμιαίες πτώσεις τάσης φάνηκαν τ’ αστέρια \

ξεγέλασανγια λίγο το ένστικτο \κι έπειτα πάλι φως\

πάλι ογλόμπος \ πάλι τα L να αναπηδούν

\σταγόνεςνερού σε καυτό λάδι \εκστατικά και παράφορα.

καθαρές κουβέντες μόνο (update, υγ.4)

2011-12-06T12:51:00.004+02:00

χρωστάω\ μια κουβέντα

θατην κάνω \ άμεσα

μόνο πουδεν ξέρω αν στο κάδρο

από ξΥλοκαρΥδιάς

θεςακόμα να είσαι μέσα…

φεύγωαπό δω, οριστικά,

για το πάντατων ερωτευμένων

τωνποιητών και των μον’ αχών

που λέει κι ο Πάνος

χρειάζεταιδύναμη για δυο συλλαβές

\δύο\ μ’ ακούς; \

λέω τημία \ θα πεις την άλλη ;

υγ. μη βιαστείς:

ανβιαστείς θα πεις ψέματα

υγ2. μην αργήσεις:

το πάνταέχει ήδη αρχίσει.

υγ.3 - ο άνθρωπός μου (κλικ οπωσδήποτε)
-
υγ.4 - είναι ο άνθρωπος που αγαπώ (κλικ οπωσδήποτε)
τα γένη και τα γένια δεν κάνουν τον παπά.

όσοι δεν ήρθατε, χάσατε...

2011-12-01T20:16:00.004+02:00

Ο\18

2011-12-01T07:41:00.002+02:00

εμένα(νε)δε μου χρειάζεται κανένα άλλοθι. η γλυκόπικρη σφοδρότητα του περγαμόντουσμπαραλιάζει κάθε σκέψη να αντιταχθώ ως επιχειρηματίας. είμαι ό,τι είμαι κιέκανα όσα έκανα γι αυτόν ακριβώς το λόγο. έξι μήνες στη Μωρικία άρκεσαν για νατο ξέρω. κι όχι μόνο. έφτασαν για να ξέρω πως μπορώ -επειδή το θέλω- να μην ταξανακάνω. «δεν έχω να σου δώσω παλάτια και λεφτά». πένης, αβγάτεψα μόνο τηναντιύλη που κληρονόμησα από γενιές τίμιων ανθρώπων πίσω μου. καθάρισα τοπαρμπρίζ με ιδρώτα και τούφες απ’ τα μαλλιά μου κι είμαι έτοιμος για την μεγάληβόλτα. η θέση δίπλα μου είναι δική σου. θα έρθεις;

view master

2011-11-30T06:57:00.005+02:00

δίσκοι viewmaster στο τραπέζι.

Η ζωή…

(παρακαλώ τον ντράμερ

για την πρέπουσα υπόκρουση\

θα πω μεγάλη κουβέντα)

έλεγα λοιπόν πως… η ζωή ίσως

είναι όσα συμβαίνουν ανάμεσα

στις εικόνες που επανέρχονται

και το κλιτς κλατς της μηχανής

σάουντρακ \όσων αξίζουν\

η λάμπα εξοικονόμησης ψύχει

ενσταντανέ σφιχτά δεμένα στοντροχό

που διυλίζουν τους ταχυδρόμους

αποστέλλοντάς τους στη στοίβα

των φωτοτυπιών που σωρεύονται

\αιώνες λες\

\με αρχιτεκτονική συνέπεια\

η μια πάνω στην άλλη.

δυο δρόμοι στο Ηράκλειο

(γαμώ την ειρωνεία της ιστορίας μέσα, γαμώ)

στον πρώτο ένα καπέλο σκουπίδι

\και ξέρω καλό σημάδι\

στον άλλο ένα πενάκι

με διάμετρο τρίχας

λίγο πριν την αρχή:

δεν θα πετάξω τη ζωή .

θα τη φτιάξω όπως γουστάρω.-

Ξέφτια

2011-11-29T18:09:00.001+02:00

της Χαριτίνης Ξύδη, της Φαίδραςμου δηλαδή

Απόψε τέλειωσε για μένα αυτή η ιστορία

Πικρή παραίτηση από την ξαστεριά

Άλλαξα ρεύμα και φτερά στ’ άσπρα φορεία

Να βγάλω βόλτα τη θλιμμένη μου στεριά

Μη λες «το ξέρω» μη λες τίποτα για όλα

Είναι η εικόνα σου μια μάχη του Ιανού

Τορπίλες τρίαινες βιολιά στην καραμπόλα

Φωνάζουν ζήτω! Ευτυχώς! Βάλαμε νου

Έκοψες φύλλο απ’ τα λεμόνια της εισόδου

Έκοψα νόμισμα του αργύρου απ’ το σωρό

Η προδοσία πάντα επέπλεε αρόδου,

κρέμεται ξέφτι απ’το καινούριο μου φουρό

Μπορείς να πας και να ξυπνήσεις και τη Βέμπο

Μπορείς ν' αρχίσεις το μηδέν απ’ τον καιρό

των φυστικιών, των κανονιώνμε πασατέμπο

Και στην ακρούλα σου να στήσεις το χορό

Θέλω για μένα αυτή την Άνοιξη. Το ούτι

να σιγοντάρει το αηδόνι στο κελί

κι αυτό από πόνο από θυμό από μπαρούτι

να σπάει τα κάγκελα μόνο με τη φωνή

Δεν θέλω τίποτα από σένα και θυμήσου

Πως απ’ το τίποτα δεν φτιάχνεται ζωή

Όμως εγώ και πάντα εγώ θα’ μαι αυτή

που δώρο σου ‘κανε ως την εκδίκησή σου.

γκράφιτι

2011-11-27T20:16:00.000+02:00

στα νησιά του Πάσχα

με λευκές συγχορδίες

αφήνουμε γκράφιτι

στους αιώνες

Ο\17 (στο κατώφλι του 5ου σταδίου)

2011-11-26T06:55:00.002+02:00

με ασήμιη τσιγγάνα ξεμπλέκει το κουβάρι στην παλάμη

πότε λινάριπότε μαλλί πότε βαμβάκι και πολυεστέρας

και μετάξι \ τρεις κλωστές στηνάκρη

\\η αύρα του Θησέα στη στοά τηςτυφλόμυγας\\

με πριβέ φλέβες στο κυκλικό δρομολόγιο

του αείπνευστου

ο χωρόνοςγεμίζει κουλουράκια κι η αφήγηση παλινδρομεί

απ’ τημήτρα στο χώμα και πίσω \ τραβάει τις κουρτίνες

ανοίγει τουςτόμους με τις εγκάρσιες τομές της περιουσίας

\\ σε ποια αίθουσα θατελεσιδικήσει

η επιλεκτική αποδοχή κληρονομιάς;\\

η κρίση του δικαστή κι η κρησάρα

που σβουρίζει σε ερυθρόμορφουςυποθαλάμους

σε διακρότημα για γερούς δέκτες

έπειταψαχουλεύει το ταγάρι με τα μυστικά

κάτικοπανάει κάτι τρίβει κάτι αναδεύει

στοτέλος χύνει το μαντζούνι στη γη και φτύνει

γυρίζειτην πλάτη και απομακρύνεται

σεαπόσταση τριών σταδίων και μισού

μισό τσιγάρο δρόμος απομένει.

_____________________________________

Pall Mall

2011-11-23T06:25:00.000+02:00

δε θα δειςποτέ το σίδερο στο πουκάμισό του \

τσάκιση στο παντελόνι \τηστίλβη στα παπούτσια .

συχνάζειστο υπόγειο \ underground δεν τον λες\

κάνειπαρέα με κατσαρίδες και γράφει

\μαλακίες αλλά γράφει\

σπανίωςπίνει και κάνα ποτήρι \ό,τι βρεθεί

δεν τουαρέσει το αλκοόλ \έτσι το κάνει \

τοτασάκι του όμως σφύζει μονίμως γόπες

pall mall - pas mal : καρκίνος στη φτωχογειτονιά.

κι ο φαλλόςμε το καλαμάκι μονίμως εκεί

ντούροςκαι σκέτος να μην κολλάει το στόμα

στονανηλεή καταιγισμό των δευτερολέπτων

ανοίγειχαρτόκουτα στοιβάζοντας κορνίζες

αλλά ζειεκτός κάδρου από κεκτημένη βραδύτητα

κιονειρεύεται τον βραχύ θρίαμβο της επιλογής

επί τηςδύναμης μιας χρόνιας αδράνειας

μετάχτύπησε το τηλέφωνο. τρόμαξε η μούσα και κρύφτηκε.

πριν (την εκδήλωση μονάχος)

2011-11-19T09:35:00.000+02:00

ακτίνεςγράφουν το κενό που τα θαυμαστικά χωρίς χαλινό

προκαλούν\ big bang σε ένα ασταθές στιγμιότυπο του είναι.

flash black : ιόνταΓαδολινίου για σκιαμαχίες εγχύονται

με βελόνα που τρυπάει το εξώφυλλο των λημμάτων

αναζήτησηεπί ματαίω γωνίας κι αδρότητας

εσωτερικώςτης σφαιρικής γνώσης μιας κατάστασης

\ δύο \ τριών \...\

\παρατήρηση\ μόνο.

τασυμπεράσματα αναβάλλονται για…

ο Τέσλαανεβοκατεβάζει διακόπτες

αλλά οιμαγνήτες επιμένουν να σκανάρουν

και τα λουριά να σφίγγουν τα άκρα\και τα μέσα\

ειρωνικά παλινωδώντας \ δωρεάνκόπος \

το μη ονπου απειλεί θεούς και δαιμονισμένες

αλλά ψιθυριστά.

______________________________________________________

τρελαίνομαιλέμε.-

______________________________________________________

bonus track - κλικ

______________________________________________________

Ο\16

2011-11-18T06:18:00.000+02:00

Δεκάξι ζέβρες

στα δύο πόδια

προσπαθούν να φτάσουν

τα τρυφερά κλαδιά του δέντρου

με τις εξωγήινες ρίζες

στον παλμό των νέων φύλλων

φτάνουν αμιγώς ρέοντας

οι μύθοι του χώματος της βροχής

και των ιχνοστοιχείων

που παρεισέφρησαν κι έγινανκορμός

μοιάζουν κλαδιά

που σέρνονται στο έδαφος

τα ζωντανά αλλά δεν είναι \

είναι μόνο οικονομία της φύσης

ο αείκυκλος της περιπλάνησης

στην ενδοχώρα

Ο\15

2011-11-17T12:58:00.000+02:00

ξηρασία

άναψα το σπίρτο\ το κατάπια

το θειάφι στην αναλαμπή

φούσκωσε το στομάχι

Τώρα έχω ένα αερόστατο

με δηλητήριο στα σωθικά

κι ο οισοφάγος κορδέλα

κυματίζει στα ακόρντα

του fade out

αδυναμίες (μονόπρακτο μικρού μήκους)

2011-11-16T18:55:00.004+02:00

στραγγίζωστο δίχτυ μαζί με τ’ άλλα φύκια νοηματοδοτώντας το ανόητο στη ζωή της κορδελιάστρας και περιμένω τη σειράμου και την τύχη μου μόλις τελειώσει το ασβέστωμα του τοίχου για μια κουταλιάμέλι - μία θα αρκούσε αλλά πού;

ανάβωακόμα ένα - καπνίζουν τα φύκια; θα μου πεις - αλλά τι άλλο να κάνω με τοχαρτάκι της αναμονής στο χέρι ;

-στησειρά σας κύριος

-δενείμαι κύριος ούτε κυρία. φύκι είμαι σε ειδική αποστολή, έξω απ ΄τα νερά μου καιπεριμένω

-τι ;

-τησειρά μου

-ε,περίμενε

-τι ;

-τησειρά σου

-καλώς

καλώς,αλλά μια κουβέντα είναι το καλώς κι άλλη μια κουβέντα είναι: η Θεσσαλία έχει 4νομούς οι δυο άχρηστοι. και μιας και πιάσαμε αυτή την κουβέντα...

-σουδίνω ένα ν μου δίνεις ένα ρ να σκεπαστώ γιατί έβαλε κωλόκρυο καιη ουρά δεν ξέρω μέχρι που φτάνει αλλά ξέρω που θα μπει για να ζεσταθεί;

-άμαείχα ένα ρ θα φορούσα το μαγιό μου και θα ‘φευγα διακοπές

-για πού;

-γιαόπου. δεν είναι θέμα

-καιποιο είναι το θέμα

-οάδολος έρωτας του σκαντζόχοιρου για το μπαλόνι

-τιχρώμα μπαλόνι;

-κίτρινοφυσικά

-κι οσκαντζόχοιρος;

-μαύροαχινί

-τώραπου το ανέφερες, πότε έχουμε καθαρή Δευτέρα φέτος;

-σ’αρέσει κι εσένα ο χαλβάς ε;

-αδυναμίες…

(κ-αυλαία)

μουσικοχορευτικόςαποπροσανατολισμός κλικάροντας ενθάδε

2011-11-14T18:53:00.001+02:00

στα βιβλιοπωλεία από την Άνεμος Εκδοτική

Μπόυ Φαν

2011-11-12T13:01:00.002+02:00

στοστρίφωμα ρέστα καπνός

κι έναστυλό που δε γράφει.

ο αέραςβρίσκει πέρασμα

απ’ τοκολατσιό του σκώρου.

στη μέσατσέπη κάτι αποδείξεις

των 5 ευρώ \από τις τελευταίεςεπισκέψεις

στο αστεροσκοπείο ενός αδιάφορουουρανού\

πιάνουντον τόπο \ανακύκλωση τώρα.

δυο όμωςγέρνουν υπό το βάρος

τηςκατάφασης που λαχταρά η ψυχή.

η πιοωραία ώρα είναι τώρα αλλά

ταχιλιόγραμμα που μίσεψαν

ξενίζουντο αποφόρι.

σε λίγομπαίνει το καλοκαίρι στο νότο του έρωτα.

Δεκέμβρημήνα θερίζουν. τότε θα το πετάξω.

_____________________

μουσική υπόκρουση - κλικ

_____________________

Ο\14

2011-11-11T12:07:00.005+02:00

Ο\14
κόβω μεμετάξι όπως αρμόζει στα παιδιά το λαιμό με τα δυο κεφάλια που δενέχουν μιλήσει εδώ και χρόνια μεταξύ τους Η έγνοια μου είναι τα παιδιά κι αυτήείναι η μόνη γραμμή που επιτρέπω να οριοθετεί την παράδοσή μου στα αιτήματα τηςζωής που οσονούπω θα τιχθεί απ’ τη γαστέρα του ονείρου

Θαξημερώσει σε λίγο Χθες βράδυ άλλαξε η ώρα Οι εφιάλτες τυπολάτρεςδε μου χαρίστηκαν ούτε δευτερόλεπτο

--------------------------------------

Ο\14α
Στακούφια μου τακούνια ηρωισμοί ως τα μπούνια - (κλικ για μουσική υπόκρουση)

ΜάταιοιΑφού η συγκυρία γέμισε το πλάνο με γραμμές και κουκκίδες Επιμένω ωστόσο πίσωαπ’ την πατίνα του χρόνου ακόμα να διακρίνω την πρώτη προβολή την πρεμιέρα μετα ακριβά χαλιά τους επισήμους και τους μπουφέδες με τα ανατολίτικα Τοσελιλόιντ κρατά τις μνήμες για πάντα κι ίσως οι αδελφοί Μανιάκη να φιλμογραφούσαντην ερωποιία μας έναν αιώνα αργότερα

--------------------------------------

Ο\14β

Ητελευταία Κυριακή του Οκτώβρη με βρίσκει να ψαρεύω ψαράδες στ’ ανοιχτά τουΠαγασητικού Μιλώ μια γλώσσα ακατάληπτη κι από μένα Δεν ξέρω τι σκέφτομαι κανΔεν θέλω να σκέφτομαι Πονάει κάθε που αλλάζει ο καιρός η σκέψηΑφήνομαι στο ρεύμα που ίσως με φτάσει στην Αλόννησο

ΟΦΜ

2011-11-09T10:35:00.000+02:00

πώς νασυμμορφωθείς στην προτροπή «μη βρίζετε τα θεία»

όταν \με το κεφάλι στο φούρνο \ νιώθεις την αδημονία

τηςμποτίλιας με το αφρώδες νέκταρ να εκδράμει του μπαρ ?

Αδύνατο.Μόνο ευγνωμονείς το θείο αριστερό παρελθόν

και τηναντιστασιακή πρακτική του «δεν πληρώνω». Αυτό.

Στομισοσκόταδο \ η παράσταση \ σε παράλληλες αυλαίες

κι οΔιόνυσος θεατής και κριτής και μοντέρ των συνεπειών

του λίγο πιο νωρίς \ της διακοπής\

της εξ’ αίματος συγγένειας

και της εξ’ αγχιστείας \ του θέλω

του σε θέλω \ του πόθεν έσχες

_______________________

όνειρο φθινοπωρινής μεσημβρίας

Ήταν χτες το αύριο

2011-11-08T07:02:00.002+02:00

ΧαριτίνηΞύδη:

Στην πλατεία βράδιασε.

Δυο χέρια στην ερημική ακτή

έπαιρναν το λάμδα του ελάτου

μαζί τους στην ξενητιά.

Ακτή του ποιήματος για να χαράζει

το ρεμπέτικο στο αυλάκι το μαύρο.

Ερημιά πέτρες και ολόγυρα μιαρωγμή

στρωμμένη με άχυρα κι αστέρια.

Ποιος θα μου πει αν είναι αργά

για τις πλατείες τα οράματα

τα ποιήματα…

Φοβισμένα πρόσωπα με προσπερνούν

αφήνοντας πίσω στο βήμα τους

το βύθισμα της εποχής στα απόβλητα

ενός εργοστασίου.

Τι γύρευαν οι αλεπούδες στην αυλόπορτα…

Δέσανε το στιχάκι σε μια κλωστή καιτο 'συραν

ως το τέρμα του δρόμου.

___________________________________

ΚώσταςΚουκουζέλης:

σουτ. μη μιλάς τώρα. αφουγκράσου

το ξυπόλυτο μικρομέλλον τωνανθρώπων

επαγγελματίες ταχυδακτυλουργοίραβδίζουν

εξαφανίζοντας καρέκλες \ ψίχουλαχαρτοπόλεμος \

το τζελ στο πάτωμα της αυλαίαςσηκώνει καπέλο

κι αποπλέει. ο θάνατος μυρίζειήδη. μη μιλάς.

σεβάσου τον πόνο.

άσε να κουρνιάσω στον κόρφο σουγια λίγο.

είμαι χορδή που πάλλεται στη ριπήτου ανέμου χρόνια.

άσε με σου λέω να παιχτώ στοπεντάγραμμο του σφυγμού\

στην αντίστιξη της ανάσας\ στοτρίξιμο της κλωστής

στο κουμπί του πουκαμίσου. άσε μενα χαλαρώσω \

να σου δείξω \ δεν είμαι μόνοτόξο

άκου το μαύρο που σφυρίζει απόμακριά.

έλα να βάψουμε το σταθμό κόκκινο

και πράσινο συντρόφισσα.

και κίτρινο γαμώ την τρέλα μου.

να δείξουμε στους ταξιδιώτες τηςεπαύριον

πώς γεμίζει ο έρωτας

τη νύχτα ανάμεσα στ’ αστέριαχρώμα

και τη γη ανάμεσα στις ράγες

βότσαλα και κοράλλια.

___________________________________
Β. Τσιτσάνης: σφυρίζει η φάμπρικα
___________________________________

"Τσε" - Κ.Κουκουζέλης 2005 - 70x100εκ. - λάδι σε καμβά

Ο\13

2011-11-07T12:48:00.002+02:00

θα βγωστο δάσος να κόψω μανιτάρια δεν έχω ιδέα από μανιτάρια δεν ξέρω ποια τρώγονταικαι ποια όχι ποια είναι νόστιμα και άλλα τέτοια αλλά έτσι κι αλλιώς δενπρόκειται να τα φάω ούτε καν να τα μαζέψω μόνο θα τα κόψω. μπορεί να στέκομαιμερικά ευλαβικά δεύτερα να χαζεύω το αίμα τους να ρέει πιο πολύ για νασιγουρευτώ ότι ψόφησαν παρά από σέβας στους νεκρούς και μετά θα συνεχίζω με τοβλέμμα χαμηλά και λίγο ψηλότερα στη βάση των κορμών που λένε ότι παρασιτούνκάτι περίεργες ποικιλίες που κανείς ποτέ δεν τις είδε ούτε τις γεύτηκε και μόνοο μύθος τις θέλει ισοδύναμες του ελιξιρίου της αέναης αγνότητας…

μύθοι.

θαπιστέψω τους μύθους θα τα βρω όλα και θα τα αποκόψω απ’ τους φλοιούς των δρυώνπροσέχοντας να μη στάξει σταγόνα απ’ το σπέρμα τους: το μόνο που θα έλλειπε απ’τη φυσική ιστορία είναι η κατά λάθος διαιώνιση τους

Ο\12

2011-11-06T08:04:00.000+02:00

μυρμήγκικουβαλώ στην πλάτη

το βάροςτου πρόωρου χειμώνα

\\πηδήξαμεμια εποχή

με τούτακαι με κείνα.

έχειςακούσει μυρμήγκι να ουρλιάζει ;

έτεινες κάποτετο αφτί

ανάμεσαστις δαγκάνες του

ν’αφουγκραστείς τη ματαιότητα της γνώσης

ότι έτσιπρέπει να γίνουν τα πράγματα;

δε με νοιάζει ο θάνατος \ μα ναπεθάνω προτιμώ σαν τζίτζικας.

αλλάυποσχέθηκα ζωή.

Κι οι υποσχέσειςπου μούλιασαν

στα υγράτων πνευμόνων

δεστεγνώνουν

παράμόνο τη μέρα της συμπύκνωσης

τοαπομεσήμερο \ την ώρα της πήξης.

με λόγοτιμής,

δικός.

Ο\11

2011-11-05T10:42:00.004+02:00

κομάντο ζωσμένος

λέξεις πυροδοτώ

κι η ριπή του βοριά

τις μεταφέρει

σημαίνοντας ένα τέλος

σύγχρονα με ένα άλλο

προς εξόφλησιν

φαίνεται τα τέλη

και τα τέλια

πάνε δυο δυο:

παιχνίδια

στον υπόνομο
της γλώσσας

τρεις (συστημένο)

2011-11-02T17:35:00.003+02:00

με 24 γράμματα

γράφεις ό,τι θες

μπορείς να γράψεις

«σε θέλω»

μπορείς να γράψεις

«στιγμές»

πυξίδα αποπροσανατολισμού

μπορείς να γράψεις

«υποκρισία»

μπορείς ακόμα και να γράψεις

«24 γράμματα»

καημένε μου…

είχες τρεις ευκαιρίες

να διαλέξεις το σωστό

κι έκανες τρεις λάθος

επιλογές

__________________________________________________________

μουσική συστημένη

________

και άσμα συστημένο

άτιτλο

2011-11-02T07:36:00.002+02:00

αν

στην υστερία απαντούσα

με άνθη λεμονιάς

θα ήμουν ποιητής

το ξέρεις όμως

ποιητής δεν είμαι

γι’ αυτό και το λεμόνι

στην πόρτα

σου

Ο\10

2011-11-01T07:14:00.000+02:00

ακόμα κι αν ξεριζώσω τα’ αφτιάμου

ο αναστενάρης ήχος θαστροβιλίζεται

χωρίς τριβές αενάως κι ας είναι

οι τριβές που τον προκάλεσαν

στη ναυμαχία Δυο μήκη σώματος

απ’ την ακτογραμμή προς την ξηρά

κάτω απ’ το πάπλωμα \χειμώνιασε\

μουρμουρίζω ακατάληπτα

\ντεπόν δια πάσαν εμμονή\

ξορκίζοντας με αυτοσχέδιο τσάιτου βουντού

τα ένθετα και τα παρένθετα τουΚρόνου \

ομού και των κωλοδακτυλίων του

…

το στραβό διάφραγμα ψευδώςπροστατεύει

από την ενόχληση της λήψης οσμήςόσων

νοτίως του Ρήνου διακυβεύονται.

Ο\9

2011-10-30T07:25:00.000+02:00

δέχτηκα τον παρά για τη ζωή πουθα την κάλμαρε

ξέφτισα τις ίνες μπροστά της ναδει πως

τίποτα πια κρυφό δεν υπάρχει στοκελάρι

μόνο βαρέλια από δρυ πεταμένα εδώκι εκεί

σουβενίρ μιας εποχής που άκμαζε ηοινοποιία

δε τελειώνει ποτέ η παράνοια αυτόκατάλαβα

με μια χιλιάδα μάτια να τηνκοιτούν φτιαγμένη

να καθρεφτίζεται στις κόρες καιτις ψίχες

αγοράζοντας αιτίες με λίγα χάρτιναχιλιάρικα

να στέκεται στη μέση του καρουζέλ

σνομπάροντας τις τροχιές τωνπλανητών

το γάλα που χύθηκε θαρρείς στοπέρασμά της

και τους διαπρυσίους κόκκουςάμμου

\πολύ κακό για το μηδέν\

Δραπετεύω εντός κλείνοντας πίσωτην πόρτα

ο παράδεισος δεν μ’ αφορά\βαριέμαι \και

την κόλασή μου θα τη διακοσμήσω

με τα γράμματα και τις μπογιές μου

στο τζούκμποξ θα έχει δισκάκια

του Τσιτσάνη του Χιώτη τουΜητσάκη

και στο ράφι έξι βιβλία όλα κιόλα μαζί με

μερικές εκτυπώσεις ανέκδοτωνεξομολογήσεων

δίπλα στο χαμένο ζευγάρι γυαλιώνηλίου

Τη σούπα μου θα βράζει φωτιά

καίουσα τα τσιπς τις μνήμες και τη σανίδα

της μάνας μου που μ’ έδερνε μικρό

cmyk

2011-10-29T11:23:00.001+03:00

μια σταγόνα γράφει μπλε

τη διαδρομή ουρανίσκος στομάχι

και μετά λύτρωση στην αναισθησία

σα να μην υπήρξες ποτέ ένας

στο μητρώο μια γραμμή

στον τρόπο που γυρνούσες τοκεφάλι

ή έκανες ένα βήμα μπροστά

η καρδιά

λίγο πιο κει απ’ το κόκκινο

όσο να δικαιολογείται

έκδοση πιστοποιητικού

του απονενοημένου

προηγήθηκε ο Βίνσεντ

στα σταχοχώραφά

τις έναστρες νύχτες του

αυτές τις καριόλες

σσσς....

__________________________________________

μεταβίβαση

2011-10-28T12:41:00.001+03:00

μετά \απρόσεκτα \ στην καλύτερη περίπτωση \

άρχισεςνα με αγνοείς πάλι \ να στέλνεις

υποσυνείδηταμηνύματα \\ λες και δεν ξέρω

ταγράμματά σου \\ εκεί που χτυπάει η καρδιά

πόσεςφορές να παραιτηθώ μπροστά του;

δεναντέχω άλλο \ αλλά δεν έχει έλεος για μένα

βιάστηκες\ δεν απάντησες καν στην επιθυμία \

έπρεπενα φύγει το περιστέρι προς το οικείο\

έπρεπεανήμερα του όχι \ να αποθέσεις στέφανον

στο ηρώοενός ναι \ ενός δηλητηριώδους ναι

κάπωςέτσι μεταβιβάστηκε ο εφιάλτης

της νύχτας σου \ στην τραγωδία της μέρας μου

Ο\8

2011-10-24T19:05:00.001+03:00

έφαγα κιέφυγα έγινα Φαγιούμ στην πινακοθήκη που μπαίνεις απ’ την

κλειδαρότρυπακαι δε βγαίνεις ποτέ μένοντας να κοιτάς όποιον για

τηντελευταία φορά που ασχολήθηκε η μοίρα μαζί σου έλαχε να ‘χεις

απέναντι

τώρα μ’αυτόν τον ξένο θ’ ανταλλάζουμε βλέμματα εσαεί κι ούτε λέξη

δε θαπούμε όχι τόσο γιατί δε θα μπορούμε αλλά επειδή ούτε θεός ούτε

άγιοςούτε ο διάβολος ο ίδιος δεν ανέχεται τον θόρυβο απ’ τα έργα μας

πουάφηναν λεκέδες χρόνια τώρα στην αειπάρθενο σινδόνη που προστατεύει

τουςμάστορες απ’ την αδιακρισία του κόσμου

ηεπιφάνεια επιτέλους η θεία επιφάνεια στεγνή αφορίζει το βάθος στην

εξορίασε μια αλλοδαπή χωρίς ταχυδρόμους και πουλιά χωρίς σύρματα

κιασύρματα δίχτυα χωρίς μπουκάλια χαρτιά και θάλασσα εκεί που τα

πλέγματαμε πρόσημο ενεά περιφέρονται φαντάσματα πΛαγίως με το

συρφετότων ιδεών και της ανταλλαγής σιέλου παντί τρόπω εις το όνομα

τουαγίου υποκείμενου στας διατάξεις κτλ κτλ.

τοτίποτα είναι η υπέρτατη ελευθερία μου μετά το τίποτα ξαναρχίζει

ο κύκλοςμε τις μάταιες παρακλήσεις τις μυωπικές νυχτοπεταλούδες

τιςπουτάνες και τους νταβατζήδες που ζητούν σάρκα για σάρκα…

στο όριοτου τίποτα με το κοπίδι της δουλειάς διαρρηγνύω τον κύκλο μου

και τώραας σβήσει κάποιος το φως

ας μ’απαλλάξει κάποιος κι απ’ την εικόνα μου

Ο\7

2011-10-24T19:01:00.003+03:00

χαλάζιστο χόρτο

που μιαμέρα

θαξαπλώσουμε

νακοιτάμε

τονΑπόλλωνα

και τηνΆρτεμη

ναμιξάρουν

το κοινόαίμα

ενώεμείς

θασιωπούμε

για τιςτρεις χάριτες

τουδικού μας

2011-10-12T16:18:00.001+03:00

η νέα ποιητική συλλογή της Χαριτίνης Ξύδη

θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβρη

από την «Άνεμος εκδοτική» σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Ο\6

2011-10-10T06:26:00.001+03:00

Το πρωί,

την πούλησε για δυοδραχμές, παλιές τότε που ‘χαν αξία. Αλλά τι αξία να ‘χουν όλες οι δραχμές τουκόσμου μπροστά της; Συμβολική η αγοραπωλησία -πασατέμπος να απασχολείται τοστόμα του δημοπράτη και να μη σκέφτεται τον οίκο που κλείνει, αφήνοντας ανοιχτόένα κενό στην ιστορία του ανθρώπινου έρωτα και σκόνη που είχαν αναπνεύσει, ξανάκαι ξανά, λες και μόνο η σκόνη πίσω απ’ τα κλειστά παράθυρα υπήρχε στον κόσμο.

Το μεσημέρι,

έκλεισε με τα χέρια τονυποβρύχιο λάκκο αφού, έτσι κι αλλιώς, εκείνη μόνο τη λάσπη και τη θολούρα που προκαλούσεη ανασκαφή στο βυθό έβλεπε. Κι ήταν αυτήη αναταραχή που προσέλκυε τις μουρμούρες,τις σουπιές, τις πεσκανδρίτσες και τ’ άλλαπλάσματα του σώρυγρου. Ειρωνεία ; Μπορεί.

Το απόγευμα,

έμπηγε μέσα της αυτά ταχέρια -με βρώμικα νύχια- και της ψιθύριζε σε μισώ σε μισώ σε μισώ, ως ν’ ακουστείτο άσμα των οργιών γης, που έσπερναν ανύποπτοι αγρότες, χιλιόμετρα μακριά.

(συνεχίζεται…)

(ευτυχώς)

Ο\5

2011-10-09T06:15:00.002+03:00

ρίχνω \ξαναρίχνω \

ασσόδυο\ πάντα \

όπισθεν -

με επιφύλαξη

παραλαμβάνονται

κλειστά δέματα

με τρίγωνα ρολόγια

απ’ τον αποθηκάριο

στο τελωνείο

της Σωμαλίας

ολιθοξόος ξέρει

νακατασκευάζει

προφητείες

λειαίνονταςτις

ακμέςτων κύβων

Ο\4

2011-10-01T14:19:00.008+03:00

τίποταπερισσότερο απ’ ό,τι ήξερα δεν επιβεβαιώθηκε κι όμως έλπιζα να έχω πέσει έξω κιήταν αυτή η επιβεβαίωση που μ’ έκανε να σβήσω το τσιγάρο στην παλάμη έτσι ώστεο οξύς πόνος το τσούξιμο μετά να τραβήξει λίγο μυελό προς την αντίθετηκατεύθυνση της τρέλας μέγγενη που σφίγγει το κεφάλι μου κι αν άδειο δεν το λεςδεν το λες ούτε γεμάτο κι έτσι εύθραυστο παρακμιακό κι αντιλαλόν να μηνκαταφύγει πάλι σε όσα δίνουν άλλοθι στις μαχαιριές που έσκισαν ρούχα σάρκαβολβούς ματιών γλώσσα που ήταν άρρωστη η μικρή μου κι εγώ έβριζα κι εμένα κι εκείνη και τους φίλους του φίλου και του φύλου της γιατί είχα υποσχεθεί στονεαυτό μου πρώτα πως την επόμενη φορά που θα θελήσω να τη σκοτώσω θα έχω ταχέρια στις τσέπες και τα μάτια κλειστά να προσκαλώ όσα ονειρεύτηκα να έρθουνξανά για λίγο να με γλυκάνουν έστω κι ως ανάμνηση ενός μορσικού πριν

αλλά μίατων ημερών δε θα περιμένω τη νύχτα θα σκοτεινιάσω μόνος μου τον κόσμο θα ενώσωτελείες και παύλες σε μια γραμμή αδιασάλευτη που ζήτημα να κρατάει κάνα δυομήνες στην τελική μορφή της θα την κάνω θηλιά και θα μείνω επί τα αυτά με τη ματιά σ’ έναν ορίζοντα από μιαλοφογραμμή μια ίσαλο μερικούς αχινούς κάνα δυο μαλάκες ένα δαχτυλίδι κι το πρεζόνι με τον πριαπισμό και το λάγνο πονεμένο ύφος να φέρνω δερβίσικες στροφές μέχρι να ζαλιστώκι είτε να πέσω εγώ ή το τοπίο να εξαϋλωθεί στον επιταχυντή μικροσυγκινήσεωνχιλίων αρνήσεων και μιας μαύρης τρύπας προς το γκρι

πατώ το rec στο κασετόφωνο κι απαγγέλλω βιεμ

Ο\3

2011-10-01T07:19:00.001+03:00

αφούτίποτα δεν ένιωσε

απ’ όσαέγραψα\ επιδίδομαι

σε ασκήσειςγευσιγνωσίας :

οιμαύρες βίδες ακόμη

κολυμπούνσε εξάδες

στηλίμνη του τρίτου άστρου

μέρες σεδυνατή φωτιά

στεγνώσαντα νερά

τουόνυχα \ κι η κρούστα

αντηχείως τις παρυφές

της κοίλης\ που κάποτε

ξέρναγε τριφύλλια

δυολάχανα\ το ένα κόκκινο

εγκλήματατης πανδαισίας

το δέρματων φραγκόσυκων

πλημμυρίζειτο στόμα αίμα

μουλιάζονταςτη στυφή σάρκα

πουκρύβεται από κάτω

Ο\2

2011-10-01T06:24:00.001+03:00

οιζουρνάδες παίζουν

βαλκανικάβαλς

στηΘεσσαλία

και στηΡούμελη.

μεκαθαρό πουκάμισο

καιτσάκιση στο παντελόνι

γυρίζωτα χωριά και τις πολίχνες

προσήλυτοςστη σιωπή

με ξύλοστο ένα χέρι

για φίδιακι αλεπούδες

τ’ άλλοστην τσέπη

θαπερπατήσω

όσοαντέξουν τα πόδια

κι όσομε συντηρήσει

ηκαλοσύνη

Μετά δενυπάρχει.

O\1

2011-09-26T07:43:00.002+03:00

ξαπλώνω\ σ’ ένα κρεβάτι σουρωτήρι και στραγγίζω

\ απόαίμα \ ιδρώτα \ σάλιο και σπέρμα. έτσι

κανένακαράβι \πια \ δε θα πλεύσει στα ρηχά μου\

κι οαστρολάβος άχρηστος εκεί που \κάποτε \ήταν

μεσοπέλαγα

Λευκαντί ΙΙΙ

2011-09-18T06:36:00.000+03:00

την ώρα που τρώνε οι έμποροι ταπλαστικά \

καπνίζω σβήνοντας τον ορίζονταστην πλάτη
του Υμηττού \ κι αναπολώ τηνκηδεία μου \
\\τελετή σεμνότερη απ’ ό,τι θαμου άξιζε \\
με ΠΑΓωτό βΑΝΙλια \τράγους \φλάουτα
εκχύλισμα κάνναβης \δυο τεθλιμμένους\αυτά

τέλος Ιούνη \ τζιτζίκια: χμ \
τριζόνια: ναι \ αράχνες: μία

ο Κ. πέθανε \ δολοφονία \ ο Ο. ρίζωσε\στην
έκ-σ-ταση μιας ξαπλώστρας \κάποιος έμπορος
\που τρώει πλαστικά \ την πούλησεστο δήμο \κι
εκείνος τη διέθεσε ώστε δυο ποιητές
να γεννήσουν ένα εξάμβλωμα \τονΟ.\

αυτό είμαι: οι στάχτες μου

Miss Tico Tico

2011-09-13T06:45:00.000+03:00

κι έτσι \ποτέ δε θα μαθευτεί τι έγινε \ το καλοκαίρι

στον κήπο με τις λεμονιές \\ τι ειρωνεία \\ όταν

το μελτέμι του δαίμονα \ χτυπούσε την ανεμόσκαλα

\στον κορμό της ηγουμένης μυγδαλιάς \κι η πεζούλα

έκρυβε \μόλις \τη γύμνια απ’ τις ριπές της αλμύρας

η ακίδα του διαβήτη εδώ

[ο Ήρωνας ακόμασχεδιάζει

ατμοκίνητα στηνΈφεσο \της λαγνείας

\στην Αλεξάνδρεια\ κι αλλού....]

\ κι η μολυβένια μύτη εκεί κι εκεί\ να σχεδιάζει

το πιο αμβλυγώνιο τρίγωνο \στον πυθμένα \

με τα ναυάγια και τις αποικίες των φαγκριών *\

ας είναι

* η καρυδόπιτα -τη λένε και μελαχρινή-

περιχύνεται μόλις βγει απ’ το φούρνο με

χλιαρό σιρόπι∙ αλλά αυτός δεν είναι ένας

απαράβατος κανόνας.

Μερθεντίτα

2011-09-09T06:57:00.000+03:00

φόρτωσα στο πορτ μπαγκάζ τα απολύτως

απαραίτητα\ την επιστολή που ποτέ δεν

άνοιξα \ ένα ράφι από πευκόξυλο\ μια

χούφτα πινέζες \ ένα άδειο μπουκάλι \

που κάνει ωραίο θόρυβο όταν φυσάς στο

στόμιό του \ και μια πλάκα σοκολάτα

κλείδωσα \ άναψα τσιγάρο \ και το ‘κοψα

ποδαράτο \ μέχρι την τελευταία τζούρα \

ως το παγκάκι που καθόταν το Αδύνατο

κορίτσι: η Μερθεντίτα.

απόρριψη

2011-09-08T06:50:00.002+03:00

μετά το γεύμα \

το ξέρεις \κοιμάμαι

κάθε Σεπτέμβριο \

πλέον \ φοβάμαι

πως τα χελιδόνια

θα ξεχειμωνιάσουν

στον κήπο με τη μηλιά \

και τη δάφνη

γαμημένα πουλιά

\\κωλοπούλια\\

τη σφεντόνα οπλίζω\

με πούλια

απ’ το τάβλι \

που έτσι κι αλλιώς

έχω χάσει τα ζάρια \

ψέματα:

τα πέταξα \

μαζί με τα κουτιά

των ληγμένων

χημικών

το φίδι

2011-09-05T20:21:00.000+03:00

το φίδι\ ξενέρισε \στην κόγχη του ασβέστη

ο κορεσμός των μυών \έδειξε τονυχτολούλουδο

κι έπειτα την υδρορροή \ τουγείτονα με τις τζαζ

υπόνοιες στο τζουκ-μποξ \που αλλάζει κέρματα

\\ μια φορά το χρόνο \\ κάθε πουαδειάζουν

τα αλατοπίπερα \ στο τραπέζι μετο λινό

τραπεζομάντιλο \ και τα πλεούμεναρεσό

οΤυφωεύς \επιστρέφοντας στο σπίτι\ βρήκε

φολίδες εδώ κι εκεί \ και στασεντόνια \ βότσαλα

απ’ τα ρηχά παλίνδρομα \ το ρολόι

ξεκοιλιασμένο \\με το ελατήριο ναπάλλεται

ακόμα \σε RnB δωδεκάμετρες ραψωδίες \\ κι ένα

πόστιτ : να βγάλεις απ’ την κατάψυξη το κρέας….

η παρέα στη σοφίτα

2011-09-03T08:20:00.000+03:00

ο Όσκαρ ισιώνει τον λαιμοδέτη \

χαζεύοντας το είδωλό του στον καθρέφτη \

ο Γιούρι επιζωγραφίζει 2 Q \ με πενάκι \

στο πορτραίτο \

κι εγώ

\\ ο μόνος που μπορεί\ για πόσο ακόμα;\

να ρίχνει ζαριές στην κουβέρτα \\

σχηματίζω τρίγωνα\ υποθέτοντας ευθείες \

στο τραπέζι \ ένα μπουκάλι τσέρι \ μια βότκα

και μια καράφα ούζο \ διαθλούν το φως \

απ’ τα μάτια του Ενός \ τα φλας του Άλλου\

κι απ’ τα σπίρτα που ανάβω \\το ένα τσιγάρο

μετά το άλλο \\ φτιάχνοντας κοκτέιλ

από νικοτίνη και θειάφι στον αέρα της σοφίτας

\\ ο Γιούρι δεν καπνίζει \δεν προλαβαίνει\

κι ο Όσκαρ έχει μονίμως ένα σβηστό πούρο

να αναδύεται από την τσέπη στο στήθος\\

μαζευόμαστε \ πού και πού

\\ χρόνος \κοινός \δεν υπάρχει\

μόνο τούτο το πατάρι\\

κι ο Πρώτος απαγγέλλει \ στίχους για εκείνη που δεν υπήρξε\

ο Δεύτερος ρετουσάρει τα αβρά \ κι εγώ την αγαπώ

ως να ‘ταν αιώνια \