Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Ο/23

βουτιά \ ξανά \  στα αβαθή του κόσμου
βράχια νερά κι άνθρωποι κάβουρες
μεταβλητές που αναιρούν η μια την άλλη.

ανατέλλει στα απαθή \μια Δευτέρα κάθε έξι
μπετόν \ ατσάλι κι οι μοίρες που λογαριάζουν
σε πλάστιγγα το ωφέλιμο φορτίο αδιαφορώντας
για λεπτομέρειες ληξιαρχικής φύσεως

η κεντρομόλος συνθλίβει κλειδώσεις∙
μια σφαίρα από ρετάλια πλαστελίνης
και μια δήλωση παραίτησης υπογεγραμμένη
στο αριστερό συρτάρι του γραφείου
δίπλα στα καρμπόν που ξεθυμασμένα
αντιγράφουν όλο και πιο αχνά
σελίδες ημερολογίου 

2 σχόλια:

negentropist είπε...

Αν και από άλλη σκοπιά, ο κωμικός Groucho Marx το είχε θέσει εξίσου όμορφα:

"Παρακαλώ δεχτείτε την παραίτησή μου. Δεν ενδιαφέρομαι πλέον να ανήκω σε λέσχες που με δέχονται σαν μέλος!"

H διαφορά μιας μέρας

Νά'σαι καλά

:)

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Η διαφορά μου με την ουσία της φράσης του Μαρξ
είναι ότι στην περίπτωσή μου δεν ενδιαφέρομαι
(μάλλον ποτέ δεν ενδιαφερόμουν - αλλά σίγουρα όχι πια)
να ανήκω ούτε σε 'λέσχες' που δεν θα με δέχονταν ως μέλος.

-διάβασα την ματιά σου, δεν έχω δει την ταινία
αλλά πρέπει να τη δω οπωσδήποτε-

Την Καλημέρα μου !