- Αλλά , κανονικά, θα έπρεπε οι
άνθρωποι του δικού μας επιπέδου να μονομαχούν με λέξεις και ιδέες Αντισί
Νιζνάκομετς…
- Δε θα το επιχειρούσα ποτέ μαζί
σου. Δεν μ’ αρέσει να μονομαχώ ξέροντας εκ των προτέρων ότι θα χάσω.
- Χα! Άσε τις κολακείες Αντ…
- Μόνο ένας ηλίθιος σαν εσένα θα
το εκλάμβανε ως κολακεία αυτό Τζώρτζα Μπάνουσε!
- …
- …
- Μα μόλις είπες ότι θα κέρδιζα
αν…
- Είπα ότι έτσι κι αλλιώς θα
έχανα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα κέρδιζες.
-…
- Έλα, μην το κουράζεις…Θα έχανα
τον χρόνο μου ακούγοντας τις κοινοτοπίες σου… Ακόμα κι αν κέρδιζα δηλαδή, αυτό
δε θα σε απέτρεπε απ’ το να συνεχίσεις να τις εκστομίζεις και -αλίμονο- να τις
γράφεις !
- Ζηλεύεις Αντισί Νιζνάκομετς! Η
φήμη μου στοιχειώνει τον ύπνο σου. Όλοι μιλούν για μένα, με προσκαλούν σε
στρογγυλά τραπέζια, ζητούν τη γνώμη μου… και να μην πω για τις γυναίκες…
- Δεν έχεις άδικο. Η φήμη σου…
- (ειρωνικό χαμόγελο του Τ.Μ)
- Λοιπόν;
- Τι λοιπόν;
- Θα μονομαχήσουμε;
- Μα σοβαρά τώρα; Τα περίστροφα
δεν είναι αστεία πράγματα. Μπορεί να τραυματιστούμε.
- Δεν με κατάλαβες Τζώρτζα
Μπάνουσε. Θα μονομαχήσουμε έως θανάτου.
- …αστειεύεσαι ασφαλώς…
- Καθόλου. Είναι ο μόνος τρόπος
να κερδίσω οπωσδήποτε.
- Όχι δα. Ξεχνάς πως είμαι πρώην
πρωταθλητής στη σκοποβολή;
- Μα πώς να το ξεχάσει κανείς
αυτό; Αρκεί μια φορά να περάσει απ’ το γραφείο σου για να τον στιγματίσει δια βίου εκείνη η «ωραία»
βιτρίνα με τα κύπελλα και τα μετάλλιά σου !
- Κοροϊδεύεις Αντισί Νιζνάκομετς…
Να σε δω όμως αν θα έχεις όρεξη για αστειάκια και κοροϊδίες όταν -με τη μπότα
μου στο στήθος σου - θα σημαδεύω για να σου ρίξω τη χαριστική βολή…
- Όχι…φυσικά όχι. Δεν θα ‘χω
καμιά όρεξη. Το μόνο που θα περιμένω θα είναι να πιέσεις τη σκανδάλη... Δηλαδή
να νικήσω.
- Μα νόμιζα ότι το έχεις κόψει το
πιοτό… Διαπιστώνω όμως ότι…
- Άκου να δεις Μπάνουσε. Είτε
πεθάνεις , που το εύχομαι ολόψυχα, είτε πεθάνω το σίγουρο είναι πως από αύριο
το χάραμα και για μια αιωνιότητα δε θα ξανάρθω σε επαφή με τη γραφή σου…
- Όπως θες μικρέ…Κοίτα να
τακτοποιήσεις τις υποθέσεις σου απόψε…
(απομακρύνονται καπνίζοντας
προς ένα σκοτεινό φόντο ενώ στην άλλη άκρη της σκηνής πέφτει ένα αμυδρό φως
όπου ένα γυμνό μοντέλο ρωτάει τον ζωγράφο που την απαθανατίζει : … )
- Μα ποιος έριξε το γάντι ;
- Η Τζίλντα καρδιά μου… τι
ερώτηση…
