Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

στην Ι. (χρονοκάψουλα 2023 μΧ)

μην τσιμπήσεις μωρό μου
στον σωτήρα της επετηρίδας
στον αλμυρό γκουρμέ της θλίψης
στον διανοούμενο με τα καλοκουρεμένα γένια

θα σου τάξουν ποτάμια κι ελαιώνες\ αδιάντροπα\
αφού ξέρουν νερό και λάδι πάλλουν τις αρτηρίες
στο λευκό σου χεράκι \ θα σου τάξουν γάμο
θα σου χαρίσουν δαχτυλίδια για να πεις το ναι

λύκοι είναι μωρό μου \ δεν τους κακίζω
τα δόντια τους στάζουν αίμα για να ζήσουν
τα νύχια τους βρώμικα από ξεραμένες σάρκες

μόνο που τους θέλω μακριά σου∙
κι όσο αντέχω θα τους κρατήσω εγώ.
για μετά όμως σου λέω: μην τσιμπήσεις 


2 σχόλια:

solomantzaros είπε...

Kατανοητές οι ανησυχίες.
Δεν αρκεί η προστακτική "μην..."
Ούτε αρκεί το "σπείρειν"
Συνεχής καλλιέργεια.
Κι όποιον πάρει ο χάρος!

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

Σύντεχνε,
αυτό περίπου κουβέντιαζα (σύμπτωση) χθες βράδυ.
Ακόμη κι αν , κατά πως φαίνεται, τα χάσουμε όλα
υπάρχει κάτι, η καλλιέργεια λες εσύ,
η καλή γνώση της γλώσσας κουβέντιαζα εγώ,
που μπορεί να προφυλάξει αφενός τα παιδιά (κι αυριανούς ενήλικες)
κι αφετέρου να διατηρήσει μια φλόγα αναμμένη
για κάποιες μελλοντικές γενιές - πιο άξιες από τις δικές μας.